Reviews

Albumreview: Paranoid State pakt zijn waan uitdagend aan

De in Amsterdam zetelende independent DIY labels Gummopunx Records en Darcy Trash Records dragen een warm, ongerept hart toe aan punk en hardcore. Met een scherpe neus voor wat leeft in de underground, brengt men gelimiteerde vinyl-oplages uit. Beide labels hebben daarin ook een sterke attentie voor bands die inspiratie peuren uit de in de vroege jaren tachtig ontstane hardcore punk-versmeltingen. Te noemen valt de in die tijd opgang makende

Lees verder..

Graspop: Guns N’ Roses, Doro en Ghost trappen 4 dagen hemel op aarde af

Het is dag 1 van deze Graspop XL editie en het waait als een malle op de weide in Dessel. Het enorme Graspop-terrein is volledig volgestroomd, ongetwijfeld in anticipatie van dagknallers Ghost, Guns N’ Roses en talloze kleinere goden, en het is toch weer hartstikke gezellig. Als vanouds op Graspop zouden we haast zeggen. Toch knap dat het festival dat gevoel ook met zulke mensenmassa’s weet te behouden. Maar dat

Lees verder..

Albumstream + Rawkward Review: Heavy Natural, blackened manische machinepunk

“The sound of natural things was wonderful to us. In the middle of all the suffering, it seemed pure, untouched.” ― Diet Eman Ja, ik weet het: lekker makkelijk en lui om bij iets dat een hint heeft van een black metal-troop direct ‘blackened’ er bij aan te plakken, maar het houdt de boel wel lekker overzichtelijk en fuck it, het is wat het is. Luister maar (en luister maar

Lees verder..

A Rawkward Review: Astrosoniq – Big Ideas Dare Imagination, een beladen heavy wapenfeit met serene geruststelling

“Love is how you stay alive, even after you are gone.” ― Mitch Albom Ingmar ‘Yngwie’ Griffioen: ‘Astrosoniq wordt een bijzondere, Walter doet de visuals, en producer Marcel van de Vondervoort – de man die altijd de Roadburn opnames mixt voor 3voor12 – drumt, moet je zien, want wordt een bijzondere, man!’ Ik (intens besmettelijk voor bevlogen enthousiasme): ‘Oké, gaan we doen man.’ Ingmar ‘Yngwie’ Griffioen (tijdens show op alles

Lees verder..

Buma ROCKS! in het Fortatheater: De doom van DOOL en het deathcore gedreun van Thy Art is Murder

Ook in 2018 hebben Fortarock en stichting Buma ROCKS! weer de handen ineengeslagen. Dit platform brengt steevast heavy muziek uit Nederland onder de aandacht en geniet dit jaar een eigen Theater Stage. Naast VUUR op de Main Stage en DOOL, Death Alley en For I Am King in het sfeervolle openluchttheater zit het dan ook wel snor. Ook de dreunende deathcore van het Australische Thy Art is Murder is keihard

Lees verder..

Fortarock Dag 2 en de mammoetenmars van Meshuggah

Nog steeds nagenietend van al het goeds een dag eerder maken we ons op voor de zaterdag van Fortarock. Het weer is wisselvallig met af en toe een bui, maar in zekere zin perfect. Het is niet te warm, niet te koud, en de buien van moeder natuur op de vrijdag hebben plaatsgemaakt voor de goede buien van het flink aangedikte publiek. De 17.000 toeschouwers hebben er zin in, want

Lees verder..

Albumreview: YOB verwerkt persoonlijk drama op indringend Our Raw Heart

“When I was in the emergency room, I felt the worst pain I’ve ever felt. Then I left my body. I completely dissociated. There was a period of time, though I’m not sure if time had anything to do with it, where I was aware but I wasn’t ‘me’ at all…” Het is een statement van YOBs zanger/gitarist en frontman Mike Scheidt uit de toegestuurde presskit van Relapse Records. Die

Lees verder..

Fortarock Dag 1: Een vurig Forta met Kreator en Parkway Drive

Na twee jaar is het weer zover: Fortarock in het nog prille festivalseizoen, ditmaal op de vrijdag en zaterdag. Met dit keer iets minder grote, maar zeker niet mindere namen. De eerste dag belooft al een eclectische mix van oude en nieuwe bands, gepaard met ouderwetse Nijmeegse gemoedelijkheid. Sporadische buien en een grijze lucht zullen de pret nergens drukken. Met op de affiche Betraying the Martyrs, Death Angel, Suffocation, Body

Lees verder..

A Rawkward Review: Graveyard, strijdbare vrede na tijden van wanhoop

“The graveyard is not the final resting place of our dear departed but an ephemeral repository of their remains. The real graveyard, however, is somewhere deep in our heart, where we can always visit them at any time of the day, talk about some unforgettable summers, or cry in solitude as if they were always there for us to stay.” – Danny Castillones Sillada Laten we er geen geheim van

Lees verder..

A Rawkward Review: Russian Circles, SUMAC & Brutus in Patronaat

A Rawkward Review: Een oorverdovende glorieuze hoop, pijn en berusting in een na-sleep der titanen “Practice a lot and be tight as fuck, or no one will ever care.” – Cathy Pellow (Sargent House), NMTH, april 2015 Fucking Hel, daar zijn we weer, nog vol in de orgastische na-bevingen van dikke sonische skullfuckerij, maar dus nog niet helemaal geland. Wat in Utrecht begon bij SLEEP, vond langs BRUTUS en SUMAC

Lees verder..

Verpletterende post-rockshow van God Is An Astronaut in Pandora

Een bescheiden horde post-rockfans staat verzameld bij de roltrappen van TivoliVredenburg. Waar in de Ronda Seether staat met hun stoere mannenrock biedt Pandora juist het toneel voor intense post-rock die een gevoelige snaar raakt. Want de Ierse grootheid God is an Astronaut speelt op deze avond bovenin het pand. Met het zojuist gelanceerde album Epitaph op zak, en support in de vorm van Xenon Field, maken we ons op voor

Lees verder..

Machine Head zorgt voor verbroedering in 013

Velen kunnen niet wachten op de zomerfestivals maar er is één band die een beetje klaar is met dat hele circus. Onder de naam An Evening With komt Californische metalgigant Machine Head naar de fans toe. Tweeëneenhalf uur lang neemt het viertal de Tilburgse 013 mee op een reis door haar oersterke oeuvre. “Let freedom ring with a shotgun blast!” Tekst Lodewijk Hoebens / foto’s Rob Sneltjes Na het bevrijdingsweekend

Lees verder..

A Rawkward Review: Sonic Whip, sonische technicolor commune met bruut venijnige zweepslagen van genot

Space Lord Motherfucker! Ja, ik begin gewoon voor de tweede keer deze week een recensie met extatisch gevloek. Misschien komt het vanwege het mooie weer, of heb ik de laatste tijd teveel films met Samuel L. Jackson gekeken, het is en blijft buitengewoon lekker om met krachttermen te smijten in enthousiasme, dus beginnen we er gewoon mee. Enfin, in dit geval is het gegrond in de beleving van een bevrijdende

Lees verder..

A Rawkward Review: High on Fire bulldozert door Patronaat

“Power is not revealed by striking hard or often, but by striking true.” – Honoré de Balzac Motherfucker. Hoe de hel begin je een recensie, terwijl je nog steeds zit na te shaken van een show en probeert te bevatten wat er over je heen is gedonderd? Heeft het überhaupt wel plaatsgevonden? Was het niet een droom, of een of andere scheur naar een ander universum, waar DMT-reizigers elkaar ontmoeten?

Lees verder..

A Rawkward Review: RRRags, een amalgaam van 1973 vakkundig gesmeed in een nieuwe tijdsgeest

‘Light up your worries and then burn ‘em up / tear up your fears tonight / lay off the chains and sing a song / make up the story as you go along…’ – RRRags, Ragmachine Wat betreft rockmuziek valt er misschien veel te bediscussiëren wat nu het absolute hoogtepunt was. De ene groep zweert bij ‘the summer of love’ van 1967, waar een andere groep claimt dat het 1969

Lees verder..

RB18: Het beste van Roadburn volgens de NMTH-redactie

Roadburn 2018, het zit er nu echt op. Gelukkig zijn de data en de eerste namen van Roadburn 2019 al bekend gemaakt (11-14 april met o.a. Heilung, Louise Lemón en GORE) dus kunnen we vanaf nu ook alweer vooruit kijken naar volgend jaar. Maar niet voordat we nog één terugblik hebben gedaan. We vroegen om een persoonlijke top-5 van alle redacteuren die deze editie aanwezig waren, of ze nu meewerkten

Lees verder..

Roadburn dag 4: Sól án Varma, Iron Chin en het epische epiloog van een geslaagde editie

Roadburn dag vier… het is zondag en het festival is nog in volle gang. Daarom zou je zomaar vergeten dat het morgen gewoon weer maandag is en het normale leven weer op je staat te wachten. Binnen de redactie hebben we hier ook last van en hoewel we zouden willen dat dit weekend vol fantastische bands eindeloos zou duren, moeten we onze spullen pakken en vroegtijdig het festival verlaten. Hierdoor

Lees verder..

A Rawkward Review: FLOWERS’ zielsontregelende sonische droom geketend in pure, rauwe schoonheid van troost

Als schrijvende muziekfreak met een platform krijg je over het algemeen zoveel verschillende acts en mogelijke hypes over je uitgestort, dat je jezelf in een zelfbeschermende luxepositie kunt begeven dat iets dat jou op enige wijze triggert meer dan waarschijnlijk de moeite waard van je beperkte aandacht is. Je kunt dat typeren als lui, of nog erger: arrogant. Het is kortgezegd vooral praktisch. Want op het moment dat door welke

Lees verder..

Roadburn dag 3: IJslandse rituelen, skatepsych van ‘de zoon van’ en eindeloze blastbeats van Occvlta

De derde dag van een vierdaags evenement is altijd de zwaarste: de kater klopt harder dan op de voorgaande dagen en de benen lijken wel van stroop. Maar de line-up van Roadburn liegt er niet om en wat dat betreft staat ons sowieso een ‘zware’ dag te wachten. Eenmaal oog in oog met alweer een heavy band, zijn de uitgeputte lichaamsdelen zo vergeten. We nemen een kijkje bij het IJslandse

Lees verder..

Roadburn dag 2: hard gaan van Mutoid Man tot Grave Pleasures, terwijl de psychedelische lente in bloei staat

Na een succesvolle eerste dag, opent Roadburn vandaag de deuren van de grote Koepelhal als podium, met als gevolg dat het publiek zich meer kan verspreiden. Het voordeel hiervan is dat er in theorie meer plek zou moeten zijn op alle locaties, het nadeel is dat er nu nog meer bands tegelijk kunnen optreden en er dus overlap ontstaat in het toch al overweldigende programma. Keuzes moesten er gemaakt worden,

Lees verder..

Roadburn dag 1: goed begin van 4 dagen festival en zeker geen half werk van Cult of Luna & Julie Christmas

Dat Roadburn aan terrein wint is allang geen nieuws meer. Het eigenzinnige en uiterst gevarieerde evenement verlegt elke keer weer grenzen, verkoopt steevast uit en weet de internationale reputatie moeiteloos waar te maken. Alleen al op donderdag, de eerste dag waarbij nog niet eens alle zalen open zijn, is het ondanks de broeierige 27 graden een drukte van jewelste. Of je nu kapot gaat bij Une Misére in de Cul de

Lees verder..

De nog altijd bezwerende kracht van Primordial

Hoewel het weer langzaam warmer wordt, is het een stuk killer op vrijdagavond in 013 met wel een héél sterke pagan black metal package in de kleine zaal. Hoofdrolspeler is natuurlijk het majestueuze Primordial, maar met ondersteuning van Moonsorrow en Der Weg Einer Freiheit is het een package om je vingers bij af te likken. Tekst: Guido Segers, foto’s Justina Segers Primordial en Moonsorrow mogen met een gerust hart pioniers

Lees verder..

Albumreview: møl stijgt op ‘Jord’ naar dromerige hoogtes

Met møl’s ‘Jord’ hebben we een debuutalbum dat het potentieel heeft om in menig jaarlijstje te eindigen. De combinatie van black metal in de lijn van Deafheaven en dromerige shoegaze à la Slowdive is niet nieuw natuurlijk, maar het is een plaat die boven de gemiddelde (atmosferische) black metal uitspringt, dankzij de catchy songs, grootse sound en melodielijnen die je bij blijven. Daarnaast is de muziek van de Denen opvallend

Lees verder..

A Rawkward review: BlackWater HolyLight knipoogt weelderig naar muziekgoden

Belangwekkende muzikale hekserij als rijzende hoop richting een nieuwe tijdsgeest Dat is nogal een ondertitel om een recensie mee te beginnen, of niet dan? Reden hiervoor is vooral het overdonderende vermogen van een debuutalbum, dat je bewust weet te maken van de eventuele kortzichtigheid, en je zodoende dwingt om niet te vervallen in het gemakkelijke valkuilenjargon van ‘all-female-band, hoor eens wat leuk’, bijvoorbeeld. Überhaupt gaat het in dit geval over

Lees verder..

EP-review: Dark Buddha Rising lost je op in het ‘niets’ met groots II

Het Finse drone/doom metal-gezelschap Dark Buddha Rising komt goed tien jaar na zijn debuutalbum, I genaamd, met de aansluitende EP II. In de tussenliggende periode brachten de Suomi´s al vijf platen uit, waarvan vijfde langspeler Inversum (2015) de eerste was bij Neurosis’ eigen platenlabel Neurot Recordings. 20 april zal de tweede release zijn, een dag nadat de band op Roadburn samen met landgenoten Oranssi Pazuzu een speciaal voor het festival

Lees verder..

Rawkward Steve’s Saga, part two: Death Alley Amster-fucking-damned, de shitstorm

Proloog Een dag later ben je ineens verdaagd op nóg een releaseshow, waarvan je contextueel op voorhand moeite hebt om er te zijn, maar vooral wilt zijn, omdat je er hoort te zijn en er dus bent. En, zo schrijf je nagenoeg niets, en zo zit je ineens ‘all pistons firing’ te woordenkotsen alsof het een lieve lust is; zoals met zoveel dingen in het leven: het overkomt je, en

Lees verder..

Rawkward Steve’s Saga, part one: RUV; goed te passe, grote klasse

Ga er maar eens aanstaan; volgroeien van sympathiek grunge-polderduo, dat opgezadeld wordt met één van Nederlands meest veelbelovende gitaristen, om binnen no-time een volwaardige festivalset te spelen op een vermaard bluesfestival en dan uiteindelijk een Metropool-zaal ramvol ausverkaufen voor een EP-release. De import-Tukkers van RUV flikte het en brachten No Wow mee naar een vermoedelijk niet laatste apotheose uit hun saga. Korte conclusie; Donderjoekels, ‘r bint onmeunig mooie ding’n an’t

Lees verder..

Albumreview: Earthless triprockt met tact op spetterend Black Heaven

Het gaat de Amerikanen van Earthless voor de kosmische wind momenteel. Met zoal een opvallende terugkeer op Roadburn dit jaar en een nieuw gevonden onderdak bij grote harde platenmaatschappij Nuclear Blast als smakelijke winstbuiten. Roadburn-opperhoofd Walter Hoeijmakers betitelde Earthless’ dik trippende set op de 2008-editie van het festival als “…het meest intense optreden dat ik ooit op Roadburn gezien heb!” en Tee Pee Records vereeuwigde de betreffende performance op dubbel

Lees verder..

Fu Manchu vlamt 30 jaar stonerpunk door Patronaat

Een kans om Fu Manchu te zien slaan we maar zelden af en daar is met oog op de livereputatie en het toch vrij geweldige materiaal (stonerpunk ftw!) ook totaal geen reden voor. In 2015 moesten Nederlandse Fu-shows afgelast worden en op Into The Void 2016 konden we er helaas niet bij zijn, maar we raakten niet in paniek aangezien de Californiërs regelmatig ons land weten te vinden. En inderdaad:

Lees verder..

Fire and chaos in Iceland, the final chapter of the black metal festival farthest north of the Wall: Oration

For the third and final instalment of Oration, Never Mind The Hype travelled all the way to Reykjavik for three days of gnarly noise, evil riffs and the darkest of rituals. Oration is a black metal festival, organised by the label that goes by the same name. That label is owned by Stephen Lockhart: an Irishman living in Iceland, who also happens to own the renowned Studio Emissary. Since the

Lees verder..

Faster And Louder 2018: Frikandellen, vuur en oude helden

Na tien jaar knallen beleefde Speedfest in 2015 de laatste editie in het Klokgebouw. Faster And Louder springt als heavy dagfestival in het gat dat Speedfest achterliet. Bij NMTH moedigen wij dit soort initiatieven uiteraard luidkeels aan. Met onder meer Exploited, Entombed A.D. en High on Fire op het affiche, plus de belofte van indoor motocross kan het bijna niet misgaan. Toch? Tekst: Tim van der Steen / Foto’s: Roy

Lees verder..

Albumreview: Killer Boogie laat 60s & 70s herleven met Acid Cream

Het is de broeierige zomer van 1969 en de jeugd van de wereld is in de ban van Jimi Hendrix, MC5 en Cream. Gehuld in een tie-dye shirt en afgeragde jeans vertoef je je op de zolderkamer, apestoned met de lavalamp aan. Vroeger was alles beter, en voorgaande is dan ook een nostalgische schets die de heren van Killer Boogie vast en zeker voor ogen hadden. Deze Italiaanse band met

Lees verder..

De verrukkelijke freakshow van Avatar

Utrecht is doorweekt van de regen. De temperatuur is kil en de sfeer is guur en onprettig. Gelukkig staat er een bezoek aan Avatar Country op de planning. De Ronda is namelijk omgebouwd tot het rijkdom van The King, het hoofdpersonage van de nieuwe Avatar-plaat (lees de recensie hier). Voor aanvang kan de bezoeker draaien aan een rad van fortuin en een blik werpen op het museum van de illustere

Lees verder..

Vuur en chaos in IJsland bij laatste editie meest noordelijke black metalfestival Oration

This report in English Drie dagen gruizige noise, kwaadaardige riffs en donkere rituelen: Voor de derde en laatste editie van Oration reisde Never Mind The Hype naar Reykjavik. Het black metalfestival wordt georganiseerd door het gelijknamige label van Stephen Lockhart, een Ier woonachtig in de IJsland en uitbater van de gerenommeerde Studio Emissary. Het festival is uitgegroeid van een evenement voor én door de lokale black metalscene tot een meerdaags

Lees verder..

Myrath brengt Maghreb magie en metal naar Baroeg

Rotterdams metaltempel Baroeg heeft vaak het brutere death- en black metalwerk over de vloer. Toch blijven ze altijd een bredere kijk hebben, kijk maar naar wat er zoal speelt tijdens Baroeg Open Air. Het opzoeken van de grenzen heeft het 35-jarige podium immers een eigen smoel gegeven. Zo konden we ons vrijdag opmaken voor een magisch avondje met Myrath, een Tunesisch vijftal dat haar betoverende Maghreb-roots vermengt met melodramatische progmetal.

Lees verder..

Bij At The Drive-In draait de motor op volle toeren

Een paar dagen terug was het nog At The Gates op het grote podium van 013, maar vanavond zien we At The Drive-In. De Amerikaanse post-hardcoreband gaf er jaren terug de brui aan, kwam weer even bij elkaar en uiteindelijk volgde in 2016 de echte comeback. De tournee voerde deze zomer nog langs onder meer Lowlands. Vanavond staan ze dus in Tilburg en wij zijn erbij. Tekst: Guido Segers, foto’s:

Lees verder..

Bonkend hoofd en piepende oren: Het was goed op NDF 2018

Het komt allemaal wat traag op gang, deze Netherlands Deathfest zondag. Dat ligt niet per se aan de bezoekers. De NS speelt daar ook een rol in, of in ieder geval de problemen waar ze mee kampen. Op de vroege middag is het dan ook verbazend rustig in 013. Tekst: Guido Segers, fotografie: Paul Verhagen Lees ook: Hoe NDF18 op Dag 1 de sneeuwval weert. Gitzwart onheil op NDF18 Dag

Lees verder..

De jaarlijkse kerkdienst van King Gizzard & the Lizard Wizard

Polygondwanaland, Flying Microtonal Banana, Gumboot Soup….het zijn enkele van de vijf albums uitgebracht in 2017 door het illustere King Gizzard & the Lizard Wizard. En opnieuw zijn deze hoogpriesters van de hedendaagse garagerock terug in de lage landen om deze recente liederen te vertolken. Al sinds 2014 verzorgen ze jaarlijks een dienst in de kerk van Paradiso, anno 2018 zelfs twee uitverkochte avonden achter elkaar. Het is aan de maffe

Lees verder..

Amenra zet in Patronaat een gitzwarte vleeshaak in je onderbuik

Als Amenra komt spelen kan je er vergif op innemen dat het een bijzonder ongezellige avond wordt. Hoe ongezellig precies is altijd gissen, Colin van Eeckhout en consorten kunnen dit tot in extremen doorvoeren. Zo bewees de charismatische frontman opnieuw in Ancienne Belgique tijdens hun albumpresentatie van Mass VI, hun geweldige nieuwste plaat die sinds oktober het daglicht verdrijft. Van Eeckhout liet zich toen live op het podium doorspiesen met

Lees verder..

Gitzwart onheil op dag 2 van Netherlands Deathfest

De tweede dag van Netherlands Deathfest begint al vroeg, maar vol goede moed stromen de bezoekers toe om de eerste bands van de dag aan het werk te zien. Vandaag kijken we vooral uit naar net Noorse Emperor, toch de headliner van het gehele festival. Opvallend natuurlijk, aangezien het nog altijd Deathfest heet, dat een black metalband nu de grootste naam op de affiche is. Ook staan er een aantal

Lees verder..

Netherlands Deathfest weert de sneeuwval op dag 1

Netherlands Deathfest is alweer aan de derde editie toe. Het Tilburgse feestje trekt inmiddels een publiek van heinde en verre voor de crème de la crème uit de zwaarste metal-hoek. Het is dus in de vallende sneeuw een drukte van jewelste rondom 013 op vrijdagavond. Tekst: Guido Segers, fotografie: Paul Verhagen Helaas sneeuw dus en dat betekent bands die afzeggen. Dat is jammer maar helaas niet anders en het Tilburgse

Lees verder..

In Vain veegt de vloer aan met Willemeen, Orphaned Land viert 1e uitverkochte show

Op een kille zaterdagavond staat in Arnhem een stoet metalfanaten buiten voor de Willemeen. Bepakt in meerdere lagen, bevend van de kou en mompelend over een e-mail waarin stond dat de deuren al een kwartier eerder open zouden zijn. Het uitverkochte concert van de Israëlische metalband Orphaned Land kreeg van begin af aan enkele tijdsaanpassingen, zodat mensen de trein terug nog kunnen halen. Met een royaal aantal support-acts in de

Lees verder..

Venom Prisons death metaldebuut is een geweldig statement tegen misogynie en seksisme

Het jonge Welshe death metal-kwintet Venom Prison toert binnenkort door Europa met Trivium en Power Trip (in de UK ook met Code Orange). Met dit drietal supports zet de Amerikaanse band een goed gebruik voort. Zelf zijn ze ook ooit aan een groter publiek voorgesteld, doordat ze als talentvolle support op sleeptouw werden genomen door onder andere Metallica. Om de een of andere reden is de debuutplaat van Venom Prison

Lees verder..

The Menzingers willen in Melkweg nog een ‘laatste’ keer knallen

Een band op de laatste dag van hun tour zien is altijd een beetje spannend. Het kan namelijk twee kanten op. Óf de band vindt het na maanden toeren wel welletjes, óf je krijgt een waardig afscheidsfeestje waarbij de bandleden nog een keer willen knallen. Gelukkig gaan The Menzingers vanavond in een zo goed als uitverkochte Melkweg Oude Zaal voor optie nummer twee. Met nieuwste plaat After The Party –

Lees verder..

1000 Bommen en granaten, wat een Birth of Joy presentatie!

Het is makkelijk om te vergeten dat Birth of Joy een Nederlandse band is, het trio speelt dan ook het grootste gedeelte van het jaar in het buitenland. Vrijdag 16 februari speelden ze – na een veel te lange tijd – weer eens in Amsterdam. Dit ter viering van het nieuwste album Hyper Focus (lees de albumrecensie hier). Om Kapitein Haddock maar weer eens aan te halen: duizend bommen en

Lees verder..

Albumreview De Kerk van Melculy: Verstand op nul en gaan

“Why so serious?” Misschien wel de belangrijkste boodschap van hardcore humorband Fleddy Melculy. Nu België en Nederland in de ban zijn van de heren uit Helgië en één Fleddypalooza niet genoeg is voor alle volgelingen, komt Fleddy met de Kerk van Melculy. Ruim twee jaar hebben de gasten in naam van Dimebag Darell hun zegje gedaan over klote mobieltjes, asociaal pinkergedrag en te weinig brood in de automaten. On the

Lees verder..

Albumreview: Gnaw Their Tongues vertrouwd gruwelijk en gewelddadig op Genocidal Majesty

Een van Nederlands meest angstaanjagende en verontrustende acts bracht vorige week een nieuw werk uit, getiteld ‘Genocidal Majesty’. Met dit album presenteert het geesteskind van Maurice ‘Mories’ de Jong alweer de zoveelste Gnaw Their Tongues uitgave sinds het begin in 2006. Bovendien wordt de langspeler iets meer dan een jaar na de release van Hymns For The Broken, Swollen And Silent uitgebracht. Daarmee mogen we de talloze projecten die de

Lees verder..

Albumreview: Black Rebel Motorcycle Club – Wrong Creatures

Black Rebel Motorcycle Club is zo’n band waarvan je, als je er een tijd (zeg zo’n vijf jaar) weinig van hoort, bijna vergeet dat ze er zijn. Tot ze met een nieuw album komen, en je eraan herinnert wordt wat een goede band het eigenlijk is. Dat deden de Amerikanen al eerder met platen als Beat The Devil’s Tattoo (2010) en Specter At The Feast (2013), en nu, vijf jaar

Lees verder..