Het gaat vandaag nog niet helemaal van harte. Het verslag van Dag 2 staat online en we moeten ons even herpakken om de treinreis en wandel naar Seraing opnieuw te maken. Niets ten nadele van de line-up, want ook op de affiche van Dag 3 prijken klinkende namen en geanticipeerde verrassingen. Maar de slijtage na twee volgepakte dagen in de industriële woestijn bij Luik, is voelbaar. Zeker in de voetzolen
Spannend: de eerste volle festivaldag in Luik en de organisatie heeft net het bordje ‘Uitverkocht’ mogen ophangen. Naar verluidt komen er nog eens 500 man meer dan op vrijdag, toen het vooral in de kleine zalen dringen was. We landen prettig dankzij de heerlijk rootsy psychende en strijkende klanken van Aussies Spirit Mother. Het is meteen lekker druk op de gangen van de OM. Gelukkig weten we een verstekt barretje
Wow, Sebastien van Wyatt E. en Alex van Apex Ten hebben niks gelogen over Seraing. Lopend vanaf station Ougrée sluiten de wat mistroostige eerste indrukken van de industriële omgeving van podium OM naadloos aan bij de in hun interviews geschetste sfeer. Het podium ligt een paar honderd meter omlaag lopen, vrijwel aan de Maas, en ziet er van buiten precies uit als de oude fabriek die het is. Van binnen
Hoe vat je een festival als Duister Collectief nu samen? Het is iets waar ondergetekende mee aan het worstelen is de afgelopen anderhalve week. Als NMTH proberen we al enkele jaren de Utrechtse en Nederlandse heavy scene inzichtelijk te krijgen, maar inmiddels is het een uit de kluiten gewassen monster geworden. Zoveel kwaliteit, zoveel verschillende bands met een eigen gezicht, dat het bijna niet bij te benen is. Het voelt
Wat maakt een show intens? De manische metal met razendvlug riffwerk van de gitarist, de zanger die je in je bek schreeuwt, waarna je maten je in een woest kolkende pit werpen? Of de vocalist die je in diens teksten meeneemt in een tragisch verhaal? Of een aanzwellende geluidsmix van hectische loopjes, oriëntaalse elektronica, screams en stuwende bassen die je onverbiddelijk meevoeren in een steeds hypnotischer en duisterder geheel? Prostitute
Voor ondergetekende is het alweer acht jaar geleden dat die voor de eerste en laatste keer op de schaatsbaan van Dynamo Metalfest arriveerde. Toendertijd slechts nog een dag met een enkel podium, is het festival nu uitgegroeid tot een driedaagse weekender. Het blijft daarbij toch ook verrassend hoe het metallandschap continu in ontwikkeling is. Waar 2018 in het teken stond van oude rotten met Overkill, Ministry, Annihilator en I Am
Matt Pike is misschien wel onze favoriete dorpsgek, al leverde zijn fascinatie met het werk van David Icke hem in 2022 stevige kritiek op. In 2015 verklaarde hij tegenover Metal Injection dat het nummer The Black Plot gaat over “the reptilian Illuminati abducting women.” Vervolgens somde hij moeiteloos zijn eigen research op naar Planet X, de New World Order en de Illuminati. Enfin, dat zijn brein soms wat gefrituurd lijkt
Soms is het wel heel lekker, dat soort avonden. Een doodgewone woensdag in je favoriete honk spenderen. Zo was het vorige woensdag in dB’s, waar een als vanouds uitverkochte avond zorgde een heerlijk gepeperde punkfuif. Op de kaart: Poison Ruïn, de uit Pennsylvania afkomstig band die in korte tijd bekend is geworden om hun krokante, retrometal getinte post-punk. Way back in 2021 introduceerde redacteur Guido Segers ons tot de self-titled
Hoog tijd voor een verslag van het schone festival Sonic Whip in Nijmegen, een van de events die we ieder jaar met dikke viltstift op onze festivalkalender markeren. Daar was ook dit jaar weer alle reden toe, want met Russian Circles, Earthless, Acid King, Hermano en King Buffalo had Sonic Whip een tros artiesten van heavy naam gestrikt. Toch kwamen de verrassingen niet zelden van het podium van de kleine
Post-hardcoreband Svalbard stond jaren garant voor vlammende composities en hevige shows, resulterend in vier sterke langspelers. Maar na 15 jaar hard werken komt er een eind aan. Stijgende kosten en de wens op het creatieve hoogtepunt te stoppen zijn de grootste drijfveren. Maar voordat het doek valt, trakteert de band men dit jaar op nog een laatste tour en festivalrun. Een extra grote eer: EKKO en TivoliVredenburg strikten de band
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.