Doodseskader op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Terzij de Horde op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Hoe vat je een festival als Duister Collectief nu samen? Het is iets waar ondergetekende mee aan het worstelen is de afgelopen anderhalve week. Als NMTH proberen we al enkele jaren de Utrechtse en Nederlandse heavy scene inzichtelijk te krijgen, maar inmiddels is het een uit de kluiten gewassen monster geworden. Zoveel kwaliteit, zoveel verschillende bands met een eigen gezicht, dat het bijna niet bij te benen is. Het voelt oprecht als iets waar zorgvuldig naartoe gebouwd is in een decennium. En dat komt tot uiting bij Duister Collectief festival. Vorig jaar al een omvangrijke aaneenschakeling van talentvolle bands, resulteerde logischerwijs in een vervolg. Wat begon met bands als Terzij de Horde, die meer dan tiien jaar geleden nog muzikaal interessante en uitdagende bandavonden boekten, heeft inmiddels de inspiratie en een uiteindelijke fundering gelegd voor een scene die zich blijft verspreiden en ontwikkelen. We waren bij een tweede editie, met o.a. Modder, Doodseskader en uiteraard Terzij de Horde op het programma. 

Tekst: Merijn Siben / Fotografie: Lisanne Lentink/Roy Wolters

Wat volgt is eigenlijk een weekend van veel indrukken, veel gedag zeggen en bekende gezichten. Utrechts muziekhonk dB’s blijft simpelweg, ook voor veel NMTH-leden, een thuisfront, waar we vele scenes en bands hebben zien ontstaan. Voor mij ook: mijn eerste artikelen werden gepend voor 3voor12Utrecht, waarbij ik regelmatig in dB’s, ACU en Moira terecht kwam. Venues die zo typerend zijn voor een diverse, alternatieve stad als Utrecht. Inmiddels zijn we meer dan tien jaar verder, en broedplaatsen als o.a. NAR, Nijverheid en Warmoes weten eveneens bij te dragen aan de kleurrijke muzikale fundering van Utrecht.

Onhou op Duister Collectief in dB’s. Foto Lisanne Lentink.

ZATERDAG
Het is dan ook een ‘fool’s errand’ om, met steevast een biertje in de hand, een echt uitgebreid verslag van elke band te doen. Maar toch, een beetje sfeer toelichten, is nooit een overbodige luxe. Een van de eerste nieuwe elementen van Duister Collectief begint met een scream workshop van Natalya Thelen (The Fifth Alliance), die als vocal coach actief is. De workshop, die meditatieve oefeningen afwisselt met gestage momenten van hard schreeuwen, maakt een hoop los. De intensiteit is voelbaar wanneer zo’n 15 mensen de longen uit het lijf screamen. Erg interessante blik achter de schermen van een uiterst bijzondere zangtechniek.

Hidden since the Foundation of the World op Duister Collectief in dB’s. Foto Lisanne Lentink.

Dit wordt gevolgd door op het buitenpodium Hidden Since The Foundation of the World. De psychedelische doomband bevindt zich nog niet zolang in de contreien van een Amsterdamse undergroundscene, maar de psychedelische doom noise gaat er goed in, mede dankzij het fraaie vioolwerk van Blev Lavoux aan het front. Svjetlost binnen doet het vervolgens ook goed. Dit is het solowerk van Gavran zanger/gitarist
Jamie Kobić, wiens liveband dan ook voornamelijk uit Gavran leden bestaat. Meditatieve, rijk gelaagde doom middels uitgebreide epossen erg lekker.

Groningse grootheden Onhou maken vervolgens de buitenstage onveilig, en hoewel het geluid soms wat te wensen overlaat, klapt deze vadsige sludgeband er betrouwbaar hard op. Erg fijne toevoeging blijven de toetsen en screams van Florian die de schurende muziek een extra atmosferische laag meegeven. Invunche zorgt vervolgens voor een van de verrassingen van de dag. Een project van de in Amsterdam woonachtige Chileense muzikant Martin Valenzuela, geeft een geheel eigenzinnige invulling van het genre dankzij unieke melodielijnen en en een punk-achtige benadering. Een mysterieuze verschijning ook deze band.

Invunche op Duister Collectief in dB’s. Foto Lisanne Lentink.

Bacht’n de Vulle Moane op Duister Collectief in dB’s. Foto Lisanne Lentink.

Gedurende de zaterdag zwelt het aantal mensen eveneens aan. Best drukbezocht, met toch wel iets van 500a600 man verspreidt over het terrein. En gezellig, iets te gezellig. Zo krijgen we de hakkende black metal van Bacht’n de Vulle Moane maar half mee, maar het duo klinkt zeker bruut, helemaal dankzij de elektronische beats. Ook de atmosferische klanken van Iskandr missen we. Wel pakken we de tijd voor VRLCHT. Voormalig bekend als Slumbercloud, stonden ze eerder al op onze NMTH x ESNS showcase. Maar de Groningers lijkt hun sound nu te hebben gevonden. Erg lekkere noise met verrassende wendingen. Totaal anders dan Slumbercloud, maar wellicht nog vetter en uitdagender.

Na een vurige set van Sun Worship blijkt Modder echter de aantrekker van de dag. Ze vervangen het tijdslot van Alkerdeel, die helaas moest afzeggen. En verdomd: de instrumentale sludge van deze Gentenaren geniet steevast een overweldigend geluid, dus vadsigheid troef vandaag. Tering, welke geluidsbarrière doorbreekt deze maniakale band wanneer tracks als Belly Ache en Gazing Into Domination zo loeiend hard over het terrein schallen? Afhankelijk van waar de wind staat, moet half Zuilen voorbij het spoor wel wakker geschud zijn nu.

Modder op Duister Collectief in dB’s. Foto Lisanne Lentink.

Grey Aura op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

ZONDAG
Op de zondag vallen we pas bij Grey Aura binnen. En het is niet vaak dat je een optreden van hen op een zonovergoten dag als dit meemaakt. Maar Grey Aura maakt het waar. De avontuurlijke black metal sound komt erg goed uit de verf, dankzij trippy avantgarde uitspattingen en sterk samenspel. Beklijvende set! Morvigor binnen is dan weer andere koek: no-nonsense black metal, heerlijk primitief en rauw. Goede manier om het publiek flink wakker te schudden. 30.000 Monkies maakt het vervolgens helemaal bont. Verdomd, wat een vurige, sludgende band is dit! Al enkele tijd een geliefde band in België, maar getuige Duister Collectief mogen ze best vaker hier komen. Pittige sludge, die op momenten onnavolgbaar noisy en overweldigend uit de hoek kan komen, maar net zo makkelijk in een massale sloopkogel van een groove terecht komt. Fucking intens.

30000 Monkies op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Bloed op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Het wordt nog beter: Bloed (eveneens bevestigd voor Soulcrusher in oktober) weet de intensiteit nog meer omhoog te gooien. De Belgische band maakt een unieke mengeling van sludge en industrial, resulterend in een van de hardste shows van de dag, perfect bestemd voor het binnenpodium. Het doet op momenten bijna denken aan een nieuwe Raketkanon. Vervolgens weet Doodseskader met een set van een uur gestaag te overtuigen. Laatste plaat The Change Is Me drukt het experiment nog verder voort, dankzij een gewaagde evolutie van de Doodseskader sound. Rap, grunge, sludge en industrial clashen op intense wijze samen, die her en der toch gestaag zieltjes weet te winnen dankzij zorgvuldig opbouwen. Unieke band.

Tot slot is er eigenlijk een perfecte afsluiter in Terzij de Horde. In sommige gevallen een band waar het allemaal mee begon. Want niet alleen stonden zij aan de dageraad van een nieuwe richting in de (Utrechtse) metalscene, het zijn ook nog eens jarenlange supporters van bands en medebouwers van een community. Vers vanaf Lowlands een dag eerder, weet Terzij de Horde een betrouwbaar verschroeiende set weg te geven, met dikke gabberhouse als afsluiter. Het is duidelijk: Duister Collectief staat voor community, grensverleggende muziek, vriendschap en gezelligheid. Utrecht verdient zo’n festival.

Terzij de Horde op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Terzij de Horde op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Terzij de Horde op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.

Terzij de Horde op Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters.


Deel dit artikel