Tag "Albumreview"

Albumreview: Carach Angren – Franckensteina Strataemontanus 

Album nummer zes alweer voor deze black metalband uit Limburg. Een typisch Carach Angren album. De band grossiert op deze conceptplaat wederom in sterke black metalsongs vol bombast en barokke aankleding. Muzikaal heeft de band geen concessies gedaan en weet het de luisteraar weer te vangen in een web van duistere arrangementen. Eigenlijk is het meest verrassende van dit album het opstappen van drummer Namtar. Hij trommelde de plaat nog in

Lees verder..

Albumreview: Exhumed / Gruesome – Twisted Horror (split)

Wie geen fanatiek muziekjunk is, denkt bij split waarschijnlijk aan een sinaasappelijsje, dat vroeger voor één gulden een geduchte concurrent was van de Calippo en de Chocorock. Misschien komen bij mannelijke lezers nu pijnlijke herinneringen uit diezelfde tijd boven aan Jean Claude van Damme die regelmatig met de benen wijd in een schier onmogelijke houding zakte om zijn vijand de genadeklap toe te dienen. Voor muziekliefhebbers (en dus hopelijk ook

Lees verder..

Albumreview: Paradise Lost – Obsidian

Deze maand is het vijfentwintig jaar geleden dat de legendarische tiende editie van Dynamo Open Air plaatsvond. Honderdtwintigduizend metalheads verzamelden zich bij vliegbasis Eindhoven voor drie dagen met bier, bandjes, regen, modder en zonneschijn. Op vrijdagavond speelde My Dying Bride in een grote tent op de camping en op zaterdag was Paradise Lost de headliner van de eerste officiële festivaldag. Beide bands hadden hun naam gevestigd in de metalwereld met

Lees verder..

Albumreview: Horisont – Sudden Death

En de winnende vertaling van het Zweedse woord Horisont naar het Nederlands is… *tromgeroffel*… horizon. Behalve dat men er graag een stip op zet, is het ook de naam van een uit Göteborg afkomstig quintet. Een stad die – naast de hitmachine uit de jaren negentig: Ace Of Base – hoofdzakelijk death metalbands voortbracht, zoals At The Gates, Dark Tranquillity en In Flames. Horisont werd halverwege de jaren ’00 in

Lees verder..

Hardhitting Albumreviews met Abysmal Dawn, The Black Dahlia Murder, Alestorm en Black Rainbows

Het werd weer eens tijd voor een paar dikke Hardhitting Albumreviews en het kan allemaal niet gek genoeg. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is, worden in deze vijftiende editie twee death metal-albums, een stel dronken piraten en een pak stampende/dampende stoner besproken. De combinatie van Abysmal Dawn plus The Black Dahlia Murder, Alestorm en Black Rainbows is er één van de buitencategorie, maar what the hell… Kan

Lees verder..

Albumreview: Elder – Omens

Gepast gejuich: Omens, de vijfde plaat van Elder is uit. De eindredactie voelt de bui echter alweer hangen: ‘Dit wordt toch niet weer een lange bespiegeling, gestoeld op weemoed naar een vroege kennismaking?’ Toch wel, mea culpa. Er is ook echt geen ontkomen aan bij Elder, een groep uit Boston en tegenwoordig ook Berlijn die zich vanuit de stonerdoom-wortels nadrukkelijk in de kijker speelde. Tel daar een legendarische (Roadburn) performance

Lees verder..

Albumreview: Elephant Tree – Habits

Eindelijk weer eens wat anders dan coronanieuws en het is zelfs goed nieuws: het nieuwe album Habits van Elephant Tree! Het derde alweer. Vernieuwde muziek en dynamischer dan voorheen. Na een bezoek aan de grote stoner-podia zoals verschillende Desertfests en Psycho Las Vegas om naam op te bouwen, breekt het tijdperk voor dynamische zelfontwikkeling van Elephant Tree aan. Een rit die alleen al op Habits laat zien dat ze niet

Lees verder..

Albumreview: Trivium – What The Dead Men Say

Net als Freeza uit Dragon Ball Z lijkt Trivium zijn ultieme vorm te hebben gevonden. Het heeft wat tijd gekost vol ups en downs, maar de Amerikanen zijn op What The Dead Men Say tot de tanden gewapend met een arsenaal aan technisch vernuft. Het negende album is dan ook een nieuw visitekaartje van een band in optima forma. “It’s over 9000!”  Door Lodewijk Hoebens Toen ik hoorde dat Trivium

Lees verder..

Albumreview: DOOL – Summerland

  In de drie jaar sinds het debuut Here Now, There Then is het heel hard gegaan met DOOL. Zo werd er gespeeld op festivals als Wacken, Graspop, Hellfest en Lowlands en maakten zij meerdere rondjes door binnen- en buitenland langs de bekendere zalen en clubs. Resultaat: lovende concert- en albumrecensies vanuit heel Europa. Vorig jaar werd er op live gebied flink wat gas teruggenomen om tijd te nemen voor

Lees verder..

Albumreview: Fleddy Melculy – Sabbath Fleddy Sabbath

“Oooow dierbaar Melculië, Fleddy president!” Na een nieuwe ontmoeting met de geest van Dimebag Darrell is Fleddy (Jeroen Camerlyncks alter ego) er een beetje klaar mee om de metal te blijven redden. Hij wil wel eens wat zelf doen. Een eigen land beginnen? We maken het mee op het derde album Sabbath Fleddy Sabbath. Door Lodewijk Hoebens Waar de eerste plaat een goede grap was met liedjes over brood, mobieltjes

Lees verder..