Tag "Albumreview"

Albumreview: Bell Witch’ Mirror Reaper gaat diep in ware doom-mis

Bell Witch kwam in 2015 met één van de meest opmerkelijke doom metal-releases van dat jaar. Twee lijvige tracks – elk in twee sub-tracks uiteenvallend en met twee composities die over de 22 minuten heen gaan – leken op tweede album Four Phantoms de ultieme omhelzing te zijn van lijden, dood en verlies in het menselijk bestaan. Een conceptueel vierluik dat plechtige funeral doom bracht met een fraai evenwichtige gevoelige

Lees verder..

Albumreview: gretig Radio Moscow kiest voor New Beginnings strakker spijkerjasje

Tien jaar na hun gelijknamige debuut is daar de vijfde studioplaat van Radio Moscow: New Beginnings. Vorig jaar kwam Live! In California uit, een album dat de band presenteerde in hun beruchte livesetting, maar de laatste studioplaat Magical Dirt dateert alweer uit 2014. Na een jarenlange samenwerking met Alive Naturalsound Records komt New Beginnings uit op het grotere Century Media Records en markeert dus letterlijk een hernieuwd begin van de

Lees verder..

Albumreview: Evil Invaders klinkt even bruut als doordacht op Feed Me Violence

Halloween duurt nog even, maar de plaat die 31 oktober de hele dag door mijn speakers knalt heet Feed Me Violence, het nieuwe studioalbum van Evil Invaders. Scream queens als Jamie Lee Curtis gaan maar beter aan de kant, want het Vlaamse speedmetal-kwartet zet aan tot hels gekrijs. Mede dankzij Napalm Records veroveren ze inmiddels de hele wereld met het soort metal dat begin jaren ’80 de muziekwereld ook al

Lees verder..

Albumreview: Ufomammut banjert glorieus door kosmos

De doom-alchemisten van Ufomammut hebben door de jaren heen een bijzonder eigen geluid ontwikkeld. Hun ronduit hallucinerende mix van loodzware doom/sludge, drone, stoner en donkere psychedelica heeft de Italianen inmiddels ook een unieke plek bezorgd binnen de zware metal-categorie. De band, ontstaan in 1999, introduceerde op derde album Lucifer Songs (2005) dronende geluiden en synths. Die lieten de bezwering en massiviteit nog meer gelden. Op volgende platen als Idolum (2008)

Lees verder..

Albumreview: Anathema brengt diepe vervoering op The Optimist

Anathema is een goed voorbeeld van een band die door de jaren heen een behoorlijke stijlverandering heeft ondergaan. In de vroege jaren negentig had het collectief uit Liverpool samen met gelijkgestemden My Dying Bride en Paradise Lost een pioniersrol in de Britse doom metal. Een type doom dat een toen niet eerder gehoorde match aanging met death metal. Anathema leverde doom-klassiekers Serenades (1993) en EP’s The Crestfallen (1992) en Pentecost

Lees verder..

Albumprimeur en -review: Op melancholisch avontuur met Sólstafir’s Berdreyminn

Luister nu vast het hele album Berdreyminn van Sólstafir op NMTH: Sólstafir heeft vanaf de eerste keer dat ik ze live heb gezien, in 013 tijdens Paganfest 2011, diepe indruk op mij gemaakt. Zowel live als op cd weten zij hun unieke en originele sound tot in detail uit te werken; wat resulteert in telkens weer kippenvel en ontroering. Ik was dan ook erg enthousiast dat de IJslanders met nieuw

Lees verder..

Albumreview: De swingende ranzigheid druipt af van Left Lane Cruisers Claw Machine Wizard

“Get it a little f**cked up, run it thru the dirt, dip it in some butter, service it up, the let the folks working with you throw their flavor on it. And then you got something special.” Het avontuur begon voor Left Lane Cruiser bijna tien jaar geleden, in 2008, met het eerste bluesrockalbum “Bring Yo’ Ass to the Table”. Varijdag kwam alweer het zevende album, genaamd “Claw Machine Wizard”,

Lees verder..

Albumreview: BEAR haalt stevig uit met III

Beren kunnen er misschien lief uitzien, maar ze hoeven maar één keer uit te halen en je mist een arm of je gezicht. De mannen van het Belgische djent- en techmetal-kwartet BEAR lijken dan ook heel aardige gasten. Maar wanneer ze op het podium staan kun je beter dekking zoeken of je volledig overgeven en de schoonheid vinden tussen al het muzikale geweld. Misschien een lastig karwei voor tere zieltjes

Lees verder..

Albumreview: King Woman – Created In The Image Of Suffering

Begonnen als solo-project van zangeres Kristina Esfandiari in 2009; groeide King Woman vervolgens uit tot een volwaardige band. Samen zetten zij ‘Created in the Image of Suffering’ neer, een indrukwekkende debuutplaat die prettig en atmosferisch in het gehoor ligt. En dat begint al vrij snel duidelijk te worden na intro ‘Citios’. De bijzondere gitaarriffs maken dat de doomy shoegazemetal van de band overladen wordt met een erg prettig, maar soms

Lees verder..