Het gaat vandaag nog niet helemaal van harte. Het verslag van Dag 2 staat online en we moeten ons even herpakken om de treinreis en wandel naar Seraing opnieuw te maken. Niets ten nadele van de line-up, want ook op de affiche van Dag 3 prijken klinkende namen en geanticipeerde verrassingen. Maar de slijtage na twee volgepakte dagen in de industriële woestijn bij Luik, is voelbaar. Zeker in de voetzolen
Een van de nummers van ‘Back From Hell’, de comebackplaat van het Zweedse Satanic Surfers uit 2018, heet ‘Catch My Breath’. Maar het is juist dat wat in Grenswerk niet wordt toegestaan. Door het tempo van beide bands en de alsmaar oplopende temperatuur is er weinig ademruimte aanwezig. We worden gaandeweg licht in het hoofd als de zuurstof verdwijnt, maar blazen als een malle door twee sets van niet aflatende
Een volle zaterdag muziek, waar je alles wilt zien en beleven. Maar waar je ook wilt relaxen en bijpraten met vrienden en bekenden. Het blijft soms puzzelen. Maar dat is dan ook weer de charme. Vandaag op het programma onder andere Conan, Ultha, Sylvaine, Defacement en Young Widows. Tekst: Gijs Kamphuis / Fotografie: Paul Verhagen Met een kleine kater, die toch altijd later komt, schuiven we aan in de rij
Spannend: de eerste volle festivaldag in Luik en de organisatie heeft net het bordje ‘Uitverkocht’ mogen ophangen. Naar verluidt komen er nog eens 500 man meer dan op vrijdag, toen het vooral in de kleine zalen dringen was. We landen prettig dankzij de heerlijk rootsy psychende en strijkende klanken van Aussies Spirit Mother. Het is meteen lekker druk op de gangen van de OM. Gelukkig weten we een verstekt barretje
Wow, Sebastien van Wyatt E. en Alex van Apex Ten hebben niks gelogen over Seraing. Lopend vanaf station Ougrée sluiten de wat mistroostige eerste indrukken van de industriële omgeving van podium OM naadloos aan bij de in hun interviews geschetste sfeer. Het podium ligt een paar honderd meter omlaag lopen, vrijwel aan de Maas, en ziet er van buiten precies uit als de oude fabriek die het is. Van binnen
Een van de leukste heavy feestjes van het jaar is toch wel Soulcrusher. Het festival in Doornroosje, Nijmegen programmeert voor de negende keer op twee dagen alles wat hard is. Van doom naar sludge. Black metal, noise, death, grind en alles wat de underground nog meer interessant maakt. Ook dit jaar is het festival een mooie smeltkroes van bands en genres. Op dag één is er plaats voor onder andere
Aan het fenomeen Babymetal zijn we inmiddels wel gewend, dus uitleg daarover is niet nodig. Als een band zo enorm succesvol is, krijg dat natuurlijk muzikale navolging. Schaamteloze kopieën, maar ook bands die er een geheel eigen draai aan geven. Dat laatste is Babybeard, want wie heeft ooit bedacht om 2 jonge Japanse meiden op een podium te zetten met een Australische martial arts acteur, show-worstelaar en crossdresser? Het resultaat
Een concert op maandagavond: altijd lastig; de week is net begonnen en dus is er altijd het risico dat de rest van de week wel erg zwaar wordt, als het toch iets te gezellig wordt. Regelmatig hoor je dankbaarheid bij bands als ze constateren dat ze niet voor een halflege zaal staan te spelen: “Thank you for coming out on a Monday night!” Het blijft een uitdaging, maar veel internationale
TivoliVredenburg in Utrecht vormt op deze zondagavond het decor voor Hawkwind, een van de pioniers van de spacerock. De Britse band, opgericht in 1969, ontwikkelde een eigen geluid waarin psychedelica, hardrock en elektronica samenkomen. Zanger-gitarist en meesterbrein Dave Brock is nog altijd het gezicht van de band, die inmiddels tot de langstlopende namen uit de Britse underground behoort. De invloed van Hawkwind reikt inmiddels ver buiten de spacerock. De band
Daar waar bands als Behemoth en Dimmu Borgir black metal naar een groot publiek hebben gebracht, is er gelukkig ook nog de undergroundbasis. Waar de sound nog altijd ouderwets verankerd is in alle mogelijke duistere, satanistische en misantropische songs. Sinistere geluiden en wrange klanken. Binnen dat kader is er festival Nox Occultum, dat twee dagen lang een donkere deken legt over Tilburg. Op dag twee zijn we erbij. Achter het
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.