Warning @ Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Een van de leukste heavy feestjes van het jaar is toch wel Soulcrusher. Het festival in Doornroosje, Nijmegen programmeert voor de negende keer op twee dagen alles wat hard is. Van doom naar sludge. Black metal, noise, death, grind en alles wat de underground nog meer interessant maakt. Ook dit jaar is het festival een mooie smeltkroes van bands en genres. Op dag één is er plaats voor onder andere Nails, Warning, Bloed, Bianca en Deafkids. NMTH is erbij.
Tekst: Gijs Kamphuis / Fotografie: Paul Verhagen
Wat is Patrick Walker toch een bijzonder mens. Nog geen tien minuten na de show staat de Warning-frontman bij de kraam boven waar de speciaalbieren verkocht worden. “Het gebodene backstage”, bromt hij, “is niet te zuipen”. De sympathieke Brit heeft wel een biertje verdiend. Warning is misschien een vreemde doom-eend in een vijver vol andere genres maar dat weerhoudt de Engelsen er niet van om een fantastische set neer te zetten. Hij wil ook juist de muziek laten spreken. De teksten, die uit zijn hart komen, andere harten laten raken. Bij ‘Nights Come Down’ zie je hem twijfelen. Ga ik er iets over zeggen? Hij besluit van niet. Ook het verzoek om ‘Reign In Blood’ te spelen, slaat hij beleefd af. Zo is hij. Brits, beleefd, bescheiden en een tikje depri. Hij wil niets liever dan muziek maken. Of het nu met deze band is, of akoestisch met zijn 40 Watt Sun. Het komt altijd uit zijn tenen. Of hij het zelf nu echt leuk vindt, weet niemand. Maar dat de man prachtige nummers maakt, daar is vanavond iedereen het over eens. Met het machtige ‘Watching From A Distance’ als heerlijk slotakkoord.
Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Nails @ Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Geen bescheidenheid te vinden bij Nails. Kanonnen. Dit is geen band. Dit is een aanval op alles wat humaan is. Het Amerikaanse trio is voor het eerst op Soulcrusher. Tot vreugde van velen. De doortocht is er een met lompe gitaren en een grote bek. De mix van grind, punk en hardcore is zeer doeltreffend en knetterhard. Hoe harder het is, hoe sneller het gaat. Hoe beter de band zich lijkt te voelen. Bandbaas Todd Jones roept en spuugt z’n woorden de zaal in om iedereen bij de les te houden. Hij is om een wat onduidelijke reden ook erg fier op z’n materiaal. “Have you seen my Marshalls!” brult hij vol overgave. Eh ja Todd, die staan achter je, drie stuks, keurig opgestapeld. Komt ook een berg geluid uit, dus niet echt te missen. Gek genoeg speelt de band amper iets van de nieuwste plaat, ‘Every Bridge Burning’. De nadruk ligt op ouder werk. Waaronder het spijkerharde album ‘You Will Never Be One of Us’, inclusief titeltrack. Wat een show. Een waardige hoofdact van dag één.
Soulcrusher is veel meer dan muziek. Het is ook een samenkomst van liefhebbers. Een plek in de niche waar vrienden elkaar vinden en onbekenden met elkaar aan de praat raken. Als op vrijdag de deuren van Doornroosje open gaan is het al snel lekker druk in de gangen en zitjes van het pand. Maar velen zijn ook vroeg gekomen om Dystopia aan het werk te zien. De band uit Den Helder speelt rauwe black metal met Nederlandse teksten. En in het oog van de storm, als de duisternis niet dieper kan, is daar ineens: een trompet! De muziek wordt er niet lichter van. Maar de atmosfeer breekt iets open als bassist Thomas Cochrane het blaasinstrument bespeelt. Prachtig. Natuurlijk doemen de vergelijkingen met Sear Bliss of Izah direct op. Maar dit is toch echt iets anders. De Noord-Hollanders spelen hun ‘De Verboden Diepte II: De Weg Van De Meeste Weerstand’ compleet. Het is een heerlijk emotioneel begin van een lang weekend goede muziek. Een weekend wat in de kleine zaal al iets eerder begonnen is met de set van Mourir. Waarbij de Fransen geen moment onbenut laten om hun onheilsboodschap over Nijmegen uit te storten.
Dystopia @ Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Bloed @ Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Wat opvalt op deze eerste dag is dat Doornroosje niet overdreven vol is. Het is gezellig druk. Nergens hoef je heel lang te wachten. Bottleneck is, zoals altijd, de kleine zaal. Wil je daar iets zien, wees maar op tijd. De wachtrij bij Bloed spant daarbij de kroon. Heel veel volk wil de nieuwe sensatie uit België aan het werk zien. Wat zorgt voor een uitpuilende zaal en een wachtrij die niet korter wordt. De familie-act (twee broers en hun zus) zorgt voor een intense set. Met veel elektronica en uitstapjes naar zo’n beetje elke uithoek van de metal. Urgent, bloedstollend en hard. Bloed maakt het waar. Nog een band die zeer venijnig uit de hoek komt is Bianca. Met een naam van een directiesecretaresse, maar het geluid als de heks van het noorden. Deze Italianen winden er geen doekjes om. De female fronted black metal is wat chaotisch, maar daardoor niet minder doeltreffend. Met veel dissonanten in gitaar en zanglijn schuurt het heerlijk. Soms denk je: het klopt niet. Maar het klopt wel degelijk. Wat een ontdekking.
Na Bianca is het de beurt aan Rotten Sound uit Finland. Finnen zijn geen praters. Sommige Zeeuwen ook niet. Daarom kort en bondig: Vette show. Ook Patristic, met leden van Bianca aan boord, verzaakt niet. De blackened death metal is bruut, het zaalgeluid prima. Soms moet het gewoon niet meer zijn. De hardcore van het Deense Eyes weet ook te raken. Hun derde album ‘Spinner’ moet volgens de makers een universum zijn waar je compleet jezelf mag zijn. Nou, wat een geluk. Laat dat op Soulcrusher nu ook net mogen. Een win-win-situatie.
Eyes @ Soulcursher 2026, foto Paul Verhagen
Misþyrming @ Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Een band waar veel mensen ook speciaal voor komen is Misþyrming. Wat blijft dit toch een fantastische band. De IJslanders geven alleen niet alles vanavond. Tien minuten voor tijd is de koek op. Natuurlijk is het heftig en intens, bruut, rauw en haast letterlijk adembenemend. Maar toch, als het afgesproken werk is, zet het dan ook zo in het tijdschema. Nu blijft een groot deel van de zaal toch wat verbouwereerd achter. Het was net zo’n fijne show. Aan Deafkids de taak om de dag in mineur af te sluiten. Dit duo is er duidelijk voor de meer avontuurlijke crusher. De groep wisselt industrial noise en avant-garde af met Braziliaanse tribal sounds en stukjes hardcore. Geen gemakkelijke kost. Maar wel dansbaar. Er gebeurt veel in de muziek waardoor het niet moeilijk is om te blijven luisteren. Misschien een gewaagde, maar zeker verrassende en prima afsluiter van een mooie eerste dag.
Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Soulcrusher 2026, foto Paul Verhagen
Nog geen reacties!
Er zijn nog geen reacties geplaatst.