Tag "Review"

#RB22: Rauwe krassen op je hart

Er mag gehuild worden op Roadburn en stiekem doet menigeen dat ook, soms van binnen. Er zit een donkere waas over de line-up in 2022 en op donderdag kan je een mooi huilrondje maken langs de zalen. Muziek die je voelt, ergens diep van binnen, die een soort naamloze pijn triggert en dat is mooi. Ook dat hoort erbij op Roadburn. Tekst: Guido Segers / Fotografie: Paul Verhagen Platon Karataev

Lees verder..

Hardhitting Albumreviews met Celeste, Napalm Death, Supersonic Blues en Earthless

In deze editie Hardhitting Albumreviews worden vier recent uitgekomen albums besproken door vier redactieleden. Uiteraard levert Guido ‘Hardhitter’ Segers een bijdrage en laat hij zijn licht schijnen op het album Assassine(s) van Celeste. Joost Schreurs zet zijn tanden in Resentment is Always Seismic – a final throw of Throes van Napalm Death en Ingmar Griffioen legt uit waarom hij warme gevoelens koestert voor de debuutplaat van Supersonic Blues. Tim Aarbodem sluit

Lees verder..

Hardhitting Albumreviews met Khemmis, Pensées Nocturnes, Krallice en Wiegedood

Onvermoeibaar is nog steeds de shitload aan nieuwe muziek en dat is maar goed ook, want het blijft toch een zeer gewenste afleiding van de never ending story called corona. We duiken de tweede maand van dit jaar in met een serie verse hardhitting albumreviews van recensenten Guido Segers en Joost Schreurs. De heren hebben hun oor te luisteren gelegd en een oordeel geveld over de laatste producties van vier

Lees verder..

Albumreview: Carcass – Torn Arteries

Labels als ‘grootmacht’, ‘legendarisch’ of ‘eindbazen’ worden vaak te pas en te onpas ingezet om de status van een band aan te duiden. Vaak enigszins overdreven, maar niet als het om Carcass gaat. Zo stonden deze Britten medio jaren tachtig samen met landgenoten Napalm Death en Bolt Thrower aan de wieg van de grindcore. Met het album Heartwork (1993) vonden ze de melodieuze death metal uit en met Swansong (1996)

Lees verder..

Back to Back Beukplaat: Dödsrit – Mortal Coil

Tijdens de verschillende lockdown periodes zijn de redacteuren van NMTH zich massaal gaan storten op de albumreviews. Eén recensent loslaten op een album of ep is leuk, twee of meer kan wellicht nog veel interessanter zijn. Dat was de gedachte bij het bedenken van het format Back to Back Beukplaat. Dat kan meerdere kanten op gaan: de één duikt het liefst in een hoek van ellende en de ander is

Lees verder..

Leesvoer: Bardo Archivology I & II

Niklas Göransson doet interviews. Heel veel interviews. Die publiceert hij vervolgens op zijn website en in zijn periodieke ‘magazine’ Bardo Methodology. Er zijn inmiddels zeven edities beschikbaar. Toch is Bardo Methodology (BM) niet echt een magazine in de traditionele vorm. Het gaat zeker wel eens over een laatste album, maar nooit met de luchtigheid van het contemporaire. BM’s zijn schrijfsels die je in je boekenkast zet, naast naslagwerken als Black

Lees verder..

Op Vicefest in De Oosterpoort doet iedereen gewoon mee

Wat doe je als je in het voorjaar gebombardeerd wordt tot 3FM talent, maar je kan vervolgens geen show spelen omdat er geen shows meer zijn? Simpel dachten The Vices: je neemt een handjevol bevriende bands en je organiseert gewoon je eigen feestje. Dat noodzaak leidt tot unieke oplossingen blijkt ook ditmaal weer tijdens de eerste editie van Vicefest. In plaats van een bescheiden show ergens in een achteraf zaaltje,

Lees verder..

Albumreview: Carach Angren – Franckensteina Strataemontanus 

Album nummer zes alweer voor deze black metalband uit Limburg. Een typisch Carach Angren album. De band grossiert op deze conceptplaat wederom in sterke black metalsongs vol bombast en barokke aankleding. Muzikaal heeft de band geen concessies gedaan en weet het de luisteraar weer te vangen in een web van duistere arrangementen. Eigenlijk is het meest verrassende van dit album het opstappen van drummer Namtar. Hij trommelde de plaat nog in

Lees verder..

LGW2019: Who needs eardrums anyway? Lightning Bolts addictively destructive party at the end of the world 

The name Le Guess Who? has for many people become synonymous for breaking boundaries, experimentation and, even in louder genres, for good taste. However, what happened at the tail end of an already particularly noise-laden Friday night when Lightning Bolt took to the stage has nothing to do with all of the above. For anyone who’s already witnessed a live show by this duo before, or who’s heard of their

Lees verder..

A Rawkward Review: FLOWERS’ zielsontregelende sonische droom geketend in pure, rauwe schoonheid van troost

Als schrijvende muziekfreak met een platform krijg je over het algemeen zoveel verschillende acts en mogelijke hypes over je uitgestort, dat je jezelf in een zelfbeschermende luxepositie kunt begeven dat iets dat jou op enige wijze triggert meer dan waarschijnlijk de moeite waard van je beperkte aandacht is. Je kunt dat typeren als lui, of nog erger: arrogant. Het is kortgezegd vooral praktisch. Want op het moment dat door welke

Lees verder..