Het is niet de eerste keer dat Crippled Black Phoenix in 013 speelt, dat deden ze zelfs eerder dit jaar op Roadburn al, maar er is alle reden om de Britten uit te nodigen voor een headlinershow op zaterdag 25 november. Het ongrijpbare, zeven- of achtkoppige collectief rond multi-instrumentalist Justin Greaves weet het beste te smeden uit prog-, psych-, post- en stonerrock en geeft daar een emotionele, diep-melancholische lading aan
De lange Europese tournee van Kadavar, met in het voorprogramma Mantar en ons eigen Death Alley, voerde gisteren ook door Deventer. De Berlijnse heavy psychers toeren in support van het nieuwe album Rough Times (uit op Nuclear Blast). Onze fotograaf Rick de Visser werd aardig van z’n sokken geblazen in tweede thuis het Burgerweeshuis, fikste een exemplaar van Death Alley’s gruwelijke Live At Roadburn-album en leverde deze plaat van het
Le Guess Who? toonde zich dit jaar extreem, grillig en experimenteel met een duidelijke focus op elektronica. Onze route was verre van toegankelijk en het geduld van het publiek werd veelvuldig op de proef gesteld. Voor mensen met een langere adem en dikkere huid was er wel weer veel spannends te ontdekken. We doorkruisen Utrecht en trotseren kou en regen voor het veelzijdige aanbod. Van kosmische jazz en garage-gekte tot
Het is begin november, de koude heeft dan toch haar intrede gedaan in het wispelturige Nederlandse klimaat en de regen slaat als vanouds tegen de ramen. Toch zijn de straten van de Domstad volgestroomd met muziekliefhebbers van heinde en verre. Met mensen die niet zelden muziek in de breedste zin kunnen waarderen en die termen als grillig, experimenteel, avant-gardistisch, werelds en noisy prima met muziekbeleving kunnen associëren. Een ellenlange drone-compositie
Bell Witch kwam in 2015 met één van de meest opmerkelijke doom metal-releases van dat jaar. Twee lijvige tracks – elk in twee sub-tracks uiteenvallend en met twee composities die over de 22 minuten heen gaan – leken op tweede album Four Phantoms de ultieme omhelzing te zijn van lijden, dood en verlies in het menselijk bestaan. Een conceptueel vierluik dat plechtige funeral doom bracht met een fraai evenwichtige gevoelige
Beware: Hier is het nieuwe album van Auðn en aangezien je de IJslanders kent, weet je dat het black, hard en gemeen gaat worden. En tegelijkertijd ook voldoende lucht zal bevatten, voor het atmosferische randje dat de black metal zo goed ’te verhapstukken’ maakt. Je hoort tweede plaat Farvegir Fyrndar nu op NMTH, officieel komt de langspeler 10 november (morgen) uit op Season Of Mist en je kunt ‘m vast
Le Guess Who? neemt deze week weer bezit van Utrecht. Met een vierdaags programma verspreid over tot achttien locaties is er al meer dan voldoende aanleiding om de bezoeker te gidsen met een selecte serie tips. En dan huisvest Le Guess Who? 2017 ook nog een filmprogramma, satelliet-events als Le Mini Who? (gratis muziek in de Breedstraatbuurt), Le Bazarre (markt op Neude), 12-hour drone in de Pastoefabriek, Lombok Festival (nieuw
Ik wilde iets over het nieuwe album van Amenra schrijven, maar bleef het steeds uitstellen. Het is niet per se muziek die je tijdens een lange treinreis of thuis bij een bakje koffie gezellig even opzet en mijn feitelijke kennis van post-, doom- en sludge-metal is minimaal. Wat kan ik dan nog zeggen over deze plaat? Het bijschrift van Amenra bij MASS VI zegt eigenlijk alles al; ‘No love wihtout
Potver ja, lekker Belgische hardcore. We kennen Lotus via Jan ‘RuffStuff’ de Bie, die groep uit De Kempen dit jaar op Roadburn op het NMTH-podium in Cul de Sac neerzette. De Antwerpse groep heeft ondertussen niet stilgezeten, verre van, en die tweede plaat geschreven en opgenomen. We hebben The Road To Calvary al even een spin mogen geven en die gaat naast brute hardcore ook nog wat meer groovende rock
Met afstand het meest naargeestige, onheilspellende, beklemmende en alles versplinterende geluid dat deze week in onze mailbox belandde. Toepasselijke getiteld: Farewell, Man. Pak daar de extreem verontrustende video van The Body & Full of Hell bij, en het besef daalt in dat de vaak aangekondigde apocalyps nu dan eindelijk hier is. Daarvoor danken we twee compromisloze Amerikaanse bands, waarvan we nu niet direct een toegankelijke compositie verwacht hadden, zeker niet
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.