NO RMFTM X NO SØWT – Jonas Sars
Op Bridge Festival slaan twee Eindhovense bands, die we toch wel als ambassadeurs van de stad mogen zien, de handen ineen voor een eenmalig, uniek optreden in de Paterskerk. NO RMFTM X NO SØWT zijn dus Søwt en Radar Men From The Moon, welke samen een uniek optreden gaan verzorgen op woensdag 27 mei.
Het zijn bands met een nadrukkelijk eigen geluid. Als je RMFTM een keer live ziet, is de kans groot dat de keer erop het voelt als een totaal andere band. Søwt weet telkens weer alle emoties op het spectrum te brengen en op elke plaat nieuwe aspecten van de noiserock te verkennen. Eindhoven wijst vaak naar het verleden als speedrock hoofdstad, maar sinds die tijd is er genoeg vets gebeurd en daar zijn deze twee bands een voorbeeld van. Toch komt het niet vanzelf, zeker in deze tijd.
Tekst: Guido Segers / Fotografie: Jonas Sars en Justina Lukosiute
Cultuur onder druk
SØWT is net terug van een Duitse tour. Drie van de acht shows vielen af, toch ging de band op pad. Het is op het moment niet makkelijk voor een band, vertelt drummer Martijn Claessens: “Er zijn steeds minder plekken, steeds minder mensen die de offers maken om shows neer te zetten. Drie promoters trokken zich terug, dan probeer je een extra show te regelen. Lukt dat ook niet, dan moet je afwegen of je wel gaat.” Het helpt dan niet dat alles duurder wordt, beaamt Tony Lathouwers van RMFTM: “De transportkosten zijn bijna verdubbeld in de afgelopen jaren. Hotelkosten, al die dingen. Als je dan met vijf of vier mensen gaat, moet je nadenken: hoe kunnen we dat creatief oplossen? Kunnen we op en neer rijden? Je moet als band veel offers maken.” Cultuur staat onder druk en dat voelen beide bands, meent Claessens: “Het is in heel Europa zo en normaal als er een deur sluit, opent een andere, maar dat zijn er steeds minder. Je moet het proberen luchtig in te zien, lol blijven hebben. Anders wordt het sowieso zwaar.”
NO RMFTM X NO SØWT – Justina Lukosiute
Volwassen worden in een band
Toch zijn beide bands opvallend in het Eindhovense landschap. Internationaal aanzien, touren ver buiten de landgrenzen. Søwt heeft drie albums op zak, tourde met Mudhoney Europa door en is op veel plekken welkom. RMFTM heeft inmiddels zeven albums uitgebracht, collaboraties gedaan met GNOD, White Hills en vele anderen, en timmert al 15 jaar aan de weg. Hoe houd je dat leuk met alle druk van een volwassen leven? “Dat heb ik me de laatste anderhalf jaar vaak afgevraagd,” zucht Claessens: “Het is altijd balanceren en het leven wordt steeds duurder en je moet ook een boterham verdienen dus je moet heel goed plannen. Ik hoorde op een muzikantendag de vraag gesteld wat nou het moeilijkste was aan een band en de muzikant antwoorde: mensen bij elkaar houden. Daar sta ik helemaal achter.” RMFTM bassist Niek Manders zag dat probleem ook bij zijn band ontstaan: “We zijn nu als viertal doorgegaan en dan is het echt even zoeken waar je heen wil. Maar ook nu is het lastig om tijd te vinden om te repeteren en we hebben nu op maandagavond tussen half zeven en tien over negen een wekelijkse repetitie staan. Dat zegt genoeg. Wat je niet ziet is dat je voor een half uur op het podium al snel twee dagen werk nodig hebt. Dat moet je dan wel echt willen.”
“Toen we jonger waren konden we alles doen en stonden we er hetzelfde in. Nu merk je dat mensen veel meer hun eigen ding willen doen. Het maakt het moeilijker om te plannen en dinen op te geven. Je moet met elkaar blijven praten, dat is de sleutel. En dan is het in de kern toch de magie van samen in dat busje zitten en shows doen…” meent Lathouwers. Het is dan ook zeldzaam dat een band op het punt komt waar deze twee nu zijn. Dat vereist offers, communicatie en vooral doorzettingsvermogen: “De eerste tour die ik probeerde te boeken kwam niet van de grond. Een jaar later lukte het wel en daarna heb je een soort snowballeffect. Consistentie is heel belangrijk om het draaiende te houden”. Er zit dan ook een geluksfactor in of je de juiste mensen tegenkomt en aanslaat, meent Claessens. Maar dat heb je deels in de hand: “Bob de Wit belde ons of we mee wilden met Mudhoney op tour en dat hebben we gedaan. Zelfs bij deze tour kwamen we mensen met onze shirts van die tour tegen. Dat heb je in de hand met hoe je speelt. Je moet het willen en lol hebben, elke keer goed spelen en vriendelijk zijn tegen de mensen met wie je werkt.”
NO RMFTM X NO SØWT – Jonas Sars
Verwoven verleden
De link tussen de twee bands begon al langer geleden, voor sommigen tijdens de middelbare schooltijd, toen Manders het geluid deed bij OJC Jonosh, vertelt hij: “Martijn en Koen (Verhees, Søwt) hadden toen bandjes, die ik boekte en waar ik geluid voor deed. Onze gitarist Bram (van Zuijlen, RMFTM) zat toen bij Koen in de klas, die hebben ook een band gehad…” Koen Verhees heeft vervolgens vaak het geluid gedaan bij RMFTM, maar meerdere Søwt bandleden vielen in, vervolgt Manders: “Koen heeft eens ingevallen en ook Danielle (Warners, zang bij Søwt) is ingevallen op bas. De links gaan dus vrij diep en ver terug.” Dat er dus een keer wat samen moest gebeuren, dat was niet zo raar meent Claessens: “Jullie waren ook vaak bij het Stroomhuis. Je ziet elkaar vaak en zit heel erg in dezelfde wereld dus je raakt bevriend en dan praat je er over: is het niet leuk eens iets samen te doen?” Dat gesprek liep door gedurende de laatste drie jaar over diverse lijntjes, tot Manders toenmalig Bridge programmeur Tom Ketelaar trof bij de koffieautomaat: “Tja, niet veel later was het eigenlijk geregeld. Hij was enthousiast om twee Eindhovense bands samen wat te laten doen. Dat vond hij goed klinken.”
Even iets heel anders doen
Het samenbrengen van deze twee bands voelt natuurlijk. Ondanks de verschilende sounds, delen RMFTM en Søwt een hang naar experiment. Beide bands passen niet in hokjes en hebben een reputatie opgebouwd als ferme liveacts. Samen iets nieuws doen past, maar ook het lokale karakter, meent Claessens: “Ik vind het vet dat we dit als Eindhovense bands nu doen. Volgens mij komt dat niet vaak voor. We hebben hier coole bands en we mogen best trots zijn op de Eindhovense scene, dat mag vaker gebeuren dus tof dat het op Bridge zichtbaar wordt.”
Als locatie kreeg het project de Paterskerk toegewezen. Het past bij de hang om iets nieuws te doen, vertelt Manders: “Kleine zaal Effenaar, Dynamo… dat was allemaal al gedaan. We hebben het over een aantal locaties gehad, als Paviljoen Ongehoorde Muziek, de parkeergarage bij het Stroomhuis en het oude Apollohuis, waar veel gitaarexperimenten zijn gedaan. Toen kwam de Paterskerk langs. Dat forceert je wel een richting op muzikaal gezien. Het is een heel akoestische ruimte, waar we niet onze normale herrie kunnen maken. De in-the-round setting volgt dan eigenlijk, ook geinspireerd door het Apollohuis. De show wordt niet versterkt door een PA, je gaat puur onze backline horen. Dat maakt het ook dat we heel anders spelen.”
NO RMFTM X NO SØWT – Justina Lukosiute
Eindhovens Gitaarorkestje
Dat verklaart ook de naam van de performance NO RMFTM X NO SØWT. In die titel zit een soort opheffing van de losse entiteiten, maar het heeft ook een praktisch doel, vertelt Claessens: “We willen benadrukken dat het om een experiment gaat. We zijn wel dezelfde mensen die in die bands spelen, maar het is heel anders dan wat we normaal doen. Het is voor ons superexperimenteel, we stappen uit onze comfortabele omgeving en dat zijn we met z’n achten aangegaan.” Lathouwers vult aan dat het ook een stukje positionering is binnen het concept van Bridge: “Het is ook een knipoog naar No Wave. We staan ermee op Bridge, een serieus gitaarfestival met een beurs en gitaarvirtuozen en eigenlijk staan we daar als underground in contrast mee. Dat is ook wel grappig, onze appgroep hiervoor heet ook ‘Gitaarorkestje Eindhoven’. En dan zitten we hier nu met twee drummers en een bassist daarover te praten…”
Het contrast met het klassieke beeld van een gitarist botst dus, maar juist dat is waarom het goed past om ook dit andere geluid te laten horen. De gitaar is tenslotte meer dan virtuositeit, meent Manders: ” We zijn wel een vreemde eend in de bijt. Als ik voor ons spreek, ikzelf en Glenn Peeters (gitarist, RMFTM) zijn volledig autodidact, we kunnen geen noot lezen. We spelen valse noten door elkaar heen tot het vet klinkt. Wij zijn dan meer de lokale underground act, maar het is een gitaarfestival en dat omvat verschillende acts. En er zijn ook bands die solo’s van 12 minuten gaan spelen, maar dan kies ik persoonlijk voor iets anders in het programma. Dat moet iedereen zelf weten…”
NO RMFTM X NO SØWT – Jonas Sars
Godspeed! You Black Emperor
De twee bands staken dus de koppen bij elkaar, wat begon met een biertje bij Kelderman en van Noort. Er werden vier dagen gepland om samen te gaan oefenen en een stuk uit te werken, vertelt Claessens: “We hebben het concept eerst uitgedacht en alle praktische zaken. Hoe werkt de ruimte, hoe gaan we onze instrumenten gebruiken, dat soort dingen. We kwamen al snel uit op een uitgeklede set; geen pedalen en effecten, maar gitaren en amps.” Ergens tussen die eerste bespreking en de repetities in, bleek een groot deel van beide bands aanwezig te zijn bij Godspeed! You Black Emperor in de Effenaar. Een band die uitgesponnen orkestraties neerzet, waar gitaren ook een prominente rol in hebben. Er werd duchtig geappt, tijdens die show, stelt Claessens: “Het zette me aan het denken over wat we allemaal konden doen, dus waren we elkaar aan het appen over dingen die we mee konden nemen. Iedereen was erg enthousiast, en daar zijn wel veel ideeen uitgekomen en meegenomen naar de repetities, waar de meeste van ons het grootste deel van de tijd bij waren.”
“Nou ja, er waren dan ook een paar van ons die niet bij die show waren en dus geen idee hadden waar het over ging,” vertelt Lathouwers: “Maar we begrepen elkaar snel en hadden een goed idee hoe we met die akoestiek van de kerk konden werken.” Creatief werd het steeds interessanter voor de muzikanten, die op allerlei fronten nieuwe uitdagingen vonden. Werken zonder effecten, spelen met twee drummers was volledig nieuw voor Claessens en een ruimte zelf gebruiken. Ook daar bleek Godspeed! You Black Emperor inspiratie te bieden, vertelt de drummer: “Ze hadden een drummer met drumstel, maar ook een tweede met een hoop losse stukken en dat zette me aan het denken. Ik heb vier pagina’s volgeklapt met een soort rode draad en de verschillende delen van het stuk en er staat nu wel iets waar we trots op zijn.” Eigenlijk ging het ook heel vlot, vertelt Manders: “Het is toch spannend om zo samen dat hok in te stappen. We kennen elkaar goed, maar zo hadden we nog nooit samengewerkt. Er moet namelijk wel iets uitkomen na vier dagen, maar die klik was er heel snel. Het was zelfs zo dat we de dag erop besloten lekker wat later te beginnen.”
NO RMFTM X NO SØWT – Justina Lukosiute
Waardevol experiment
De show moet nog plaatsvinden, maar op creatief vlak is het voor beide bands al een succes en een waardevolle ervaring, meent Claessens: “We hebben er een draai aan kunnen geven die het voor ons interessant maakt. Normaal schrijf je nummers en die bevatten delen die het tot nummer maken, maar dit is heel anders. Wat mij betreft is het nu al een succes, maar ik ben heel benieuwd hoe het in de kerk gaat klinken.” Toch zit er ook wel iets in dat het stuk inderdaad de band naar een ander niveau pusht, meent Manders: “Als je kijkt naar de opstelling en het podiumplan, dan zitten we veel meer in de richting van een klassiek orkest. Het is echt zo georganiseerd, dus misschien zijn we nu wel echt een gitaarorkestje. Hoewel ik dat woord haat. Het is ook gewoon spannend om live te spelen, Martijn’s plan zit vol met cue’s naar elkaar toe. Er is niks in dit stuk wat op automatische piloot zal gaan.”
Eenmalige live ervaring
Zitten de bands samen dan nu toch op de juiste golflengte van een serieus gitaarfestival, vraagt Lathouwers zich hardop af: “Nou, als gitaarorkest op Bridge. Toch geboekt door het muziekgebouw. Mogen we onszelf dan nu musici noemen?” Voor nu is de uitvoering eenmalig, hoewel de muzikanten het enorm tof vonden om samen te werken en zich zo te pushen naar iets nieuws. Eenmalige optredens van dit soort hebben wel vaker tot meer geleid, of het nu in releases of in shows is. De show wordt opgenomen maar plannen zijn er nu niet, vertelt Claessens: “Dit is nu een vrij unieke situatie, dus dit is echt iets om mee te maken. Zelfs als we dit nog een keer zouden doen, gaat het een metamorfose zijn, niet hetzelfde als deze show.”
Lathouwers heeft nog een belangrijke aankondiging voor hun eigen show: “Wat niet aangekondigd is, is dat we ook een voorprogramma hebben. Een oud-gitaardocent van Rockcity Institute die gekke dingen gaat doen op gitaar voor binnenkomers. We kunnen verklappen dat het de oud-gitarist van Abel is. Dus kom op tijd!”
Underground X Bridge
Zelf zijn de muzikanten enthousiast over het festival wat ze mogen openen op woensdag 27 mei. Manders heeft nog een paar tips paraat: “Ik ben blij dat Motorpsycho komt. Ook het project Moon! met Niels Duffhues, wat een live soundtrack gaat spelen van een film is erg vet. Misschien is het vet als we ook het stokje door kunnen geven voor de volgende editie? Een andere collab?” Er wordt naarstig nagedacht, en een combinatie van Iris Penning met BHPL wordt geopperd. Lathouwers ziet wel heil in een stevigere cominatie: “Wat nou als je Rockcity waardes als Komatsu en An Evening With Knives samenzet?” Claessens denkt hard na en oppert een eerste combinatie: “Er zijn enorm veel vette punkbands in de regio, dus daar iets mee. Pressure Pact samen met Woody? Dat lijkt me wel heel erg vet. Het is vooral belangrijk om te inspireren, kruisbestuiving te krijgen in zo’n stad en regio. Alles is best geisoleerd, dus ik hoop dat dit zorgt voor meer.”
Meer informatie over het Bridge Festival en tickets vind je hier.
Nog geen reacties!
Er zijn nog geen reacties geplaatst.