Psychonaut in TivoliVredenburg. Foto Roy Wolters.
Zondagavond, één Pandora en drie Belgische krachtpatsers. Psychonaut dompelt TivoliVredenburg in een onweerstaanbaar eb en vloed van atmosfeer en brute kracht.
Tekst: Tim van der Steen / Fotografie: Roy Wolters
Licht beschaamd schuifelen we net een paar minuten te laat Pandora in waar het duo Ølyp al staat te blazen. Het enige wapenfeit van deze band is momenteel hun single The Human Error, en dat zij voor Psychonaut mogen openen op drie Nederlandse data. Debuutplaat I(m)MORTAL verschijnt in september pas op Klonospher. We tellen ratelende staccato riffs en technische drumpartijen die stevig dubbel baswerk afwisselen met slepende grooves. Delen ambient, vooral veel prog en postmetal. Vocalen laten de tengere Fransmannen volledig achterwege en de presentatie is sober: gewoon twee gasten die willen vlammen voor hun zwarte backdrop met daarop alleen de bandnaam.
Ølyp in TivoliVredenburg. Foto Roy Wolters.
Het is internationale vrouwendag. Dat vrouwen nog altijd onterecht achtergesteld worden wil de band nog wel benadrukken: “Talking about it is important. The world sucks right now, let it all out as catharsis. That is our gift to you.”
Een beste opkomst wel op deze zondagavond, de zwarte toverdoos in de nok van Tivolivredenburg staat goed vol. Rammende tweetallen kennen we genoeg. Zo’n summiere bezetting is natuurlijk een keus die je wel waar moet kunnen maken. Risico dat de sound wat body mist is aanzienlijk. Om daar gewicht aan te geven heeft de gitarist flink zware snaren op zijn bijl geregen. We krijgen nog wat vreemde maatsoorten en klassieke vioolsamples voor onze kiezen. Het luistert allemaal niet moeilijk weg, dat het af en toe wat rommelt is niet zo storend. Best een degelijke opener, nergens wereldschokkend, maar we zijn in ieder geval warm als Psychonaut aftrapt om stipt 21.00.
Psychonaut in TivoliVredenburg. Foto Roy Wolters.
Psychonaut
We vragen ons op de NMTH redactie al jaren af wat er in het Vlaamse water zit, en of dat misschien ook kan worden meegestuurd met de Spa die bestemd is voor de export: de wereld wordt er beter van. Om Psychonaut in één adem te noemen met Amenra en Brutus is geen opgave, we zagen de band samen met Brutus zelfs al eerder in deze zelfde zaal. Toch staat dit Mechelse trio ook zeker zijn eigen mannetje. Psychonaut serveert het muzikaal meer prog-georiënteerd dan bijvoorbeeld de landgenoten van Amenra waarbij het meer op de melancholie zetelt. Ook als je de platen nog niet zou hebben gehoord is al bij eerste track And You Came With Searing Light voor iedereen duidelijk dat dynamiek deze band drijft. Wat vrij introspectief begint met cleane zang en esoterische vocalen van bassist Thomas Michiels trekt al snel via geroffel naar donderende drums en stevige screams van gitarist Stefan de Graef. Dat krijgt in Pandora ook binnen een minuut de handen in de lucht. “Utrecht, are you fucking ready!?” Ik denk van wel. Dat trucje – zacht en dreigend naar explosief gedonder – krijgen we vanavond aan de lopende band, maar beu worden we het niet.
Psychonaut in TivoliVredenburg. Foto Roy Wolters.
Intussen uit beide strotten flink gebrul, die vocalen draaien mooi om elkaar heen. Stevige Gojira vibes hier. Voor de hoofdact is het sublaag ook goed opengegooid waardoor de bassen op je sternum kletteren. Na afloop zullen we buiten iemand horen zeggen: ‘ik twijfelde op een gegeven moment; wat is nou mijn hartslag en wat is het dat zij aan het doen zijn?’ – dat vat het gevoel mooi samen.
Een kortstondig tandje terug voor het intro van All Your Gods Have Gone, getik op de rims, een dreigende trage rif en dan zwelt het gedonder weer aan waarop het publiek gretig mee begint te klappen. Psychonaut gooide eind vorig jaar terecht hoge ogen op de jaarlijstjes met hun derde langspeler World Maker (Pelagic Records). Live sleept de atmosferische post-metal je ook moeiteloos mee tijdens deze gelijknamige tour.
Het merendeel van de nummers komt van het laatste album natuurlijk, maar er komt ook genoeg lekkers van ouder werk voorbij. Het is hangen in de gesyncopeerde riffs van All I Saw as a Huge Monkey en als gitarist De Graef plaatsneemt op de riser naast drummer Harm Peters wordt het groovemonster definitief losgelaten. Die gaat ook niet meer terug in de kooi.
Psychonaut in TivoliVredenburg. Foto Roy Wolters.
Er volgt een traag slepende dodenmars, meer tijd om in de sfeer te hangen. Die dreun wordt steeds machtiger en als daar nog een dikke scream overheen komt maak ik even oogcontact met onze fotograaf van dienst: dikke stankface, lekker hoor. Hij zag dat het goed was. Het wordt intussen steeds technischer, met details op de bekkens en tremolo picking op de snaren, het tempo blijft laag maar de zuigende werking van die groove laat niet af. De verlichting blijft sober, een paar spots en strobes zijn genoeg vandaag. Psychonaut laat zich hier in de opbouw van zijn sterkste kant zien. Het is technisch een enorm vaardige band, maar juist als er meer lucht in het geluid zit, komt dit het hardst binnen. In Pandora hebben deze Mechelse meesters wel gewonnen vandaag.
Meer foto’s van Roy Wolters in de galerij:
Nog geen reacties!
Er zijn nog geen reacties geplaatst.