Trepaneringsritualen @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Antzaker @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Daar waar bands als Behemoth en Dimmu Borgir black metal naar een groot publiek hebben gebracht, is er gelukkig ook nog de undergroundbasis. Waar de sound nog altijd ouderwets verankerd is in alle mogelijke duistere, satanistische en misantropische songs. Sinistere geluiden en wrange klanken. Binnen dat kader is er festival Nox Occultum, dat twee dagen lang een donkere deken legt over Tilburg. Op dag twee zijn we erbij. Achter het spoor, in de Hall of Fame. Op een zonnige zaterdag aan het einde van de zomer.

Tekst/Foto’s: Gijs Kamphuis

Het is haast apocalyptisch te noemen hoe de zonnestralen door de ramen in het dak vallen. Vermengd met de rook uit de machines en de wierookdampen vormen ze lichtgrijze banen tot op de vloer. Daar waar het liefst duisternis geboden is, zorgt dit toch ook voor een bijzondere sfeer. Antzaker mag in deze setting zijn rauwe sound door de ruimte sturen. De Noord-Hollanders zijn vandaag de enige viermansformatie op dit tweede podium, dat in de centrale hal van het pand is opgetrokken. Ondanks het redelijk vroege uur is er al behoorlijk wat belangstelling. Het viertal zet de toon met een lo-fi sound, een hoop urgentie en een fijne sinistere sfeer.

Antzaker @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Solfatare @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

De mainstage in de zaal is wel volledig in het duister gehuld. Hier zet het Duitse Satanic Black Blood als eerste de poorten van de hel open middels een rauwe maar indrukwekkende set oldschool black metal. Het is mooi om te zien en horen dat ook binnen de underground een variëteit aan zwarte stijlen bestaat. Zo neigt het Brusselse Solfatare qua sound meer naar post-black. Lang uitgesponnen nummers, op topsnelheid gespeeld, verschroeiende blastbeats en een nijpend tekort aan zuurstof maken de set heerlijk misantropisch.

Haemelharia sleept de bezoeker daarna eigenhandig aan de haren mee het vuur in. Potverdrie, wat trekken deze twee Duitsers van leer. Geen onheilspellende intro’s of ander geneuzel. In een verschroeiende tornado van geluid laat dit duo geen spaan heel van alles wat menselijk is. Drie kwartier genieten dus. In aanloop naar deze tweede editie heeft de organisatie met wat tegenslag te maken. Fir en Pale Spektere moeten afzeggen en ook vrijdagheadliner Cirith Gorgor valt uit. Desalniettemin zijn ook de vervangers van hoge kwaliteit. Aan de rafelranden van de underground komen kunst en muziek elkaar tegen. Ambient, soundscapes, donkere avant-garde, dungeon synth. Ook daar is ruimte voor. Want black metal is zoveel meer dan enkel lofliederen voor de duivel.

Haemelharia @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Bradung @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Het duo Bradung rekt de grenzen nog wat verder op met hun experimentele avant-garde sample-noise-ding. Ze staan erbij als twee middelbare mannen op de VrijMiBo. Dit is echt iets voor de fijnproever. De overige bezoekers proeven liever iets aan de bar en haken af. Het nadeel van een podium in de centrale hal is dat niet iedereen daar voor de muziek is. Er moet ook bijgepraat worden. Met als consequentie dat de dark ambient synth van Nortfalke haast verwordt tot achtergrondgeluid. Jammer, want deze muziek dient zeker serieus genomen te worden. Deze valk uit het Noorden creëert machtige soundscapes die majestueus maar tegelijkertijd dromerig klinken. Met een mooi zwart randje om het geheel af te maken.

De algehele emotie van Imha Tarikat is wanhoop. Deze Duitsers met Turkse roots brengen een zeer intense en rauwe vorm van black metal, met een vleugje punk dat de duisternis niet minder maakt. Integendeel. Bandbaas Kerem Yilmaz heeft een schuurpapieren strot die door merg en been gaat. Omlijst door venijnig raspende gitaren en stuwend drumwerk wordt het zwarte gat waar je in meegezogen wordt alleen maar groter naarmate de set vordert.

Imha Tarikat @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Concrete Winds @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Nog meer onheil wordt uitgestort door Concrete Winds. Misantropische zwartgalligheid uit Finland. En Finnen maken er meestal niet al te veel woorden aan vuil. Zo ook deze niet. Een klap voor je bek kan je krijgen. Met een tegel van dichtgeplamuurde, weerzinwekkende blackgrind. Er is geen uitweg, geen licht en geen lucht. Deze Finse hellehonden kennen geen genade.

Als de duisternis ook over de rest van Tilburg valt, zouden de lampen van de second stage eindelijk mooi tot hun recht komen, zou je denken. Ware het niet dat de laatste twee acts amper licht gebruiken. De lichtdame van dienst heeft een makkelijke middag. Want fenomeen Maurice de Jong doet het toch het liefst in het donker. Zijn Gnaw Their Tongues verdraagt geen daglicht. Met de uitstraling van een buschauffeur op route brengt deze Friese kunstenaar een snoeiharde, zieke mix van dark ambient, dungeon synth en vuile black metal. Dit is enig in zijn soort en ongeëvenaard. Zowel live als op plaat. Een half uur oor-geseling vindt zelfs de maker wel voldoende. Zo blijft zijn set toch fris, zullen we maar zeggen.

Gnaw Their Tonuges @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Trepaneringsritualen @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Ook afsluiter Trepaneringsritualen heeft een intense set. Dit geesteskind van kunstenaar Thomas Martin Ekelund vermengt industrial, dark ambient en helleklanken tot een beenharde mix. De live drums maken het allemaal nog zwaarder en na een lange dag zwartgalligheid is dit een mooie kers op de taart. Wat een geweld. Wat een heerlijkheid. Hoofdact Samael houdt het vanavond bij een oldschoolset. Terug naar de jaren negentig, toen de band nog echte black metal maakte. Rode draad in de set is het album Ceremony of Opposites uit 1994. De Zwitserse veteranen maken er een mooi en heftig uur van. De band verzandt niet in chaos, maar is strak en gedreven. Een slotact als deze onderstreept de veelzijdigheid van de underground. Nox Occultum brengt het allemaal samen in een relaxte sfeer met fijne mensen. Hulde voor de Hall of Fame. Op naar Chapter III.

Samael @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Samael @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis

Samael @ Nox Occultum 2026, foto Gijs Kamphuis


Deel dit artikel