PIGS X7 @ Pretty Pissed, foto Sabrine Baakman

RB26-artwork door Douwe Dijkstra

Jawel, gooi die balkondeuren maar open, de tuinen en terrassen lonken! De temperaturen lopen buiten al aardig op richting lente+ niveau, maar de NMTH-redactie zit binnen aan de laptop gekluisterd met vierkante oogjes van het turen naar een uitpuilend blokkenschema en een onverbiddelijke clashfinder vol gruwelijke keuzes. Vol potentiële afslagen in het programma, die naar het schijnt zomaar je festivalgeluk voor die dag kunnen bepalen. Amai, wat een keuzes, wat een luxe en wat een ontdekkingsreis lijkt er weer aanstaande. Het is, kortom, tijd voor… wat gidsing door onze redacteuren en fotografen! Wat hebben zij in het vizier en op de doppen, wat zijn de Geheimtipps en wat mág jij echt niet missen op Roadburn 2026?

Roadburn heeft een playlist met 100 tracks opgetuigd. Verder hebben we hier een pak met liefst 22 tips van 7 NMTH-leden, die ook al zo uitkijken naar de jaarlijkse Tilburgse expeditie. Veel voorpret gewenst en we zien je op Planet Roadburn!


 

PAUL LINDENBERGH – REDACTEUR

Unsane performing Occupational Hazard – donderdag 23.10-0.10 – Next Stage
Voor liefhebbers van noise rock met hardcore power.

Nothing performing a short history of decay & other tragic tales – vrijdag 23.40-0.40 – Main stage
Shoegazers die het genre nieuw houden met een nieuwe plaat, die zowel wat heavier als persoonlijker is, “& other tragic tales…”

Primitive Man presents Remembrance – zaterdag 16.40-17.45 – The Terminal
Heavier en sludgier dan Primitive Man? Ik denk het niet. De kampioenen in lompe doom.

Boris x Oathbreaker x SLIFT – zaterdag vanaf 19.10 – Main Stage
Boris performing Pink Days (19.10), Oathbreaker performing Rhea (21.30) en Slift (23.30) op de Main stage! Bijgekomen van Primitive Man? Dan is er nu geen reden meer om de grote zaal uit te gaan. Boris, Oathbreaker, Slift: een reis door de tijd van Roadburn-kwaliteit.

Primitive Man performing Observance – zondag 16.20-17.35 – The Terminal
Ik zeg het nog één keer: Heavier en sludgier dan Primitive Man? Ik denk het niet. De kampioenen in lompe doom.


Boris in het Patronaat, Haarlem, foto Roy Wolters

JUSTIN SCHOLTZE – REDACTEUR

Crippling Alcoholism – woensdag 21:30-22:20 – Next Stage | donderdag 14:00-14:50 – The Terminal
Met een bandnaam net zo afstotelijk als dat hun muziek aanstekelijk is. Vooral op hun meest recente album ‘Camgirl’ raakt de Bostonse groep een snaar die tegelijk grimmig en catchy, duister en op een verwrongen manier dansbaar is. Ergens jammer dat ze donderdag al aan het begin van de dag het podium betreden, al is dat ook des te meer reden om woensdagavond al naar Tilburg af te reizen om hun Europese debuut (!) te mogen aanschouwen tijdens pre-party The Spark.

Portrayal of Guilt – vrijdag 22:20-23:00 – The Terminal
Een van de meest onvoorspelbare, en daarmee spannende heavy bands van het moment, met een veelbelovend nieuw album dat eraan zit te komen. Met wat voor optreden ze de Roadburn-vrijdag zullen verrijken? Geen idee. Gaat het memorabel zijn? Als hun bezoek aan het festival in 2023 een maatstaf is, dan zonder twijfel.

Boris – zaterdag 19:10-20:20 – Main Stage | zondag 21:00-22:15 – Main Stage
Legendarische Japanse band die altijd al fantastisch bij Roadburn gepast heeft, en er de afgelopen jaren in zekere zin zelfs nog beter bij is gaan passen. Deze festivaleditie brengen ze albumsets van twee onmiskenbare klassiekers uit hun catalogus. Zaterdagavond voeren ze het publiek tot piek festival-/feeststemming met hun woeste stoner en noiserock album ‘Pink’, en zondagavond is er (sorry voor de acts die erna nog ingepland staan) haast geen betere manier denkbaar dan het Roadburn-weekend af te sluiten met de opvoering van hun briljante, lichtelijk psychedelische post-rockplaat ‘Flood’.


WALDO VOLMER – GENERAL MANAGER

April doet wat het wil! Dat is ook te merken aan de bonte verzameling van concerten, festivals en voorstellingen die de persoonlijke agenda vullen. Hierdoor zal ik het moeten stellen met slechts één dag Roadburn dit jaar: de donderdag. Maar niet getreurd, want deze eerste volwaardige festivaldag biedt direct een sterke en diverse line-up.

Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs – donderdag 17:20–18:20 – Main Hall
Hier kan ik kort over zijn. Pigsx7 never disappoints! Al langer op de wensenlijst van Roadburn, maar dit jaar voor het eerst te zien in Tilburg. De laatste keer dat ik de band zag vlammen was in een intieme clubzaal in Lyon, maar op Roadburn krijgt de Britse sloopkogel de grootste zaal toebedeeld. Terecht, zo vinden wij. Niet voor niets eindigde hun verzengende show op Desertfest 2022 op nummer 2 van ons jaarlijstje. Maar je hoeft ons niet op het woord te geloven, check gerust eens hun KEXP-sessie (je weet wel, die van Angine de Poitrine) en ga het vervolgens heel rap live meemaken!

Billy Woods – donderdag 18:15–19:40 – The Terminal
Dat Roadburn het experiment niet schuwt is bekend en vanuit hun interpretatie van ‘heavy’ is er de afgelopen jaren ruimte gecreëerd voor alternatieve hiphop. Dat dit niet aan dovemans oren is gericht, bewees Dälek al in 2017 (direct een tip voor de zaterdag, 19:50 – 20:40 in The Terminal!) en meer recent een overdonderende BACKXWASH. Billy Woods is uit iets ander hout gesneden (pun intended) en zoekt naast de donkerte ook regelmatig het licht, met jazzy en funky producties en features. De lyrics en flows zijn altijd scherp en hard en Billy Woods heeft alles in zich om live een diepe en pompende set te brengen. Hopelijk weer een memorabel hiphop-moment op Roadburn!


Blackwater Holylight op Desertfest Belgium. Foto Roy Wolters

INGMAR GRIFFIOEN – EINDREDACTEUR

Een hardnekkige griep heeft ook voordelen. Zelden zoveel uren op de bank doorgebracht met series, podcasts en… muziek! En dan stijgt de Roadburn-voorpret al snel tot grote hoogten natuurlijk. En wat er valt er weer bizar veel (her-)genieten en ontdekken. Dat past gewoon nooit allemaal in een planning… Nu ja, het kan tenslotte nooit kwaad om die planning los te laten, met maten in de Spoorzone te hangen en spontaan eens ergens binnen te dwarrelen. Bijvoorbeeld in de jazz-oase Paradox of … bij Offroad, waar verdikkeme vanaf dinsdag al bands te zien zijn op locaties als Little Devil, ’t Buitenbeentje, LOC Brewery en Cul de Sac.

Jesse Sykes and the Sweet Hereafter – vrijdag 16.50-17.40 – Next Stage
Seattle songwriter Jesse Sykes stond 15 jaar geleden al eens op Roadburn, iets wat ons destijds totaal ontgaan is helaas. Zonde. Dat wordt eens te meer duidelijk als Jesse Sykes & The Sweet Hereafter (die verder alleen uit een gitarist bestaat) in november het schone album ‘Forever, I’ve Been Being Born’ loslaten. Denk aan contemplatieve, verfijnde, spirituele en beklemmende Americana. Met een voorname snik. En druipend van meeslepende, psychedelische folkmelancholie. Dat komt het fraaist naar voren in de ook al zo droefgeestige singles Dead End Pools en Gentle Chaperone. Hoor die stem overslaan dan. Wow. Classy. Angel Olsen style.

Blackwater Holylight performing Not Here Not Gone – zaterdag 14.00-15.00 – The Terminal
Album van het jaar materiaal! Jawel, de vierde langspeler van Blackwater Holylight krijgt nu al dat etiket hier in Casa del Grifo. De mengeling van doom, psych & black metal en shoegaze komt nog een stuk verslavender uit de groef dan op de vorige plaat. Benieuwd of de bezetting van de band uit Portland, Oregon ook een beetje tot rust is gekomen. Op de persfoto’s zien we weer drie vrouwen en we horen weer twee stemmen die aardig samen kleuren.

In 2018 sloeg de psychdoomgaze van het toenmalige viertal hard in met het zelfgetitelde debuutalbum, maar op de opvolger en ook de derde plaat leken ze wat meer zoekende naar geluid en bezetting. Die is zo te horen nu wel aardig gevonden en we kijken zeer uit naar de integrale uitvoering van Not Here Not Gone op de Roadburn-zaterdag.

RÓIS – zaterdag 16.40-17.30 – Next Stage
Bloedjemooie, beklemmende folk met elektronica van RÓIS. De Ierse gaat terug naar de nationale, pre-christelijke traditie van ‘keening’ (klaaggezang), waarbij vrouwen zongen naast de kist bij een rouwplechtigheid. Ze heeft de laatste jaren twee albums uitgebracht met nieuw materiaal en bewerkingen van ‘liederen en hymnen gebaseerd op de concepten dood, leven, rouw en catharsis’. FFO Anna von Hausswolff, Hilary Woods.

Ameretat – zaterdag 19.40-20.10 – Hall Of Fame
Toch maar mooi via Roadburn een Iraanse groep ontdekt, en ja, als het ooit tijd was om Perzische cultuur te omarmen… Eerlijk: het draait bij Ameretat om de Iraanse diaspora, maar vanuit Londen (“vanaf de andere kant van de autocratische grens”) maken ze wel pittige (crust-/ hardcore) punk met folk-invloeden en verzen in het Perzisch, Avestisch, Lori, Koerdisch en Engels.

Sanam – zondag 18.40–19.30 – Next Stage
En dan heeft Roadburn 2026 ook nog Libanese gasten, het lijkt zowaar LGW wel! De experimentele groep Sanam, vijf muzikanten sterk uit Beiroet, goochelt met rock, folk, jazz en psychedelica. De live-impressie (via de Roadburn-site) is veelbelovend genoeg om een plekje in ons zondagse blokkenschema te veroveren.


ROY WOLTERS – FOTOGRAAF

Pain Magazine – donderdag 16:20-17:10 – The Terminal
Wat gebeurt er als je post-hardcore van Birds in Row in de blender gooit met singer-songwriter Quentin Sauvé en electroduo Maelstrom and Louisahhh? Een bepalende band voor het Roadburn Festival anno 2026. Hard, ongemakkelijk en een schurende blend.


TIMOTHY AARBODEM – REDACTEUR

Fauna – donderdag 18:30 – Next Stage
Hypnotiserende psychedelica en kosmik rock met world-grooves. Uit het Zweedse Gothenbug. For fans of: GOAT. (Of, zouden er stiekem toch een paar leden ván tussen zitten?)

Orcutt Shelley Miller – zondag 20:20-21.10 – Next Stage
Van dit trio kwam ik een keer per toeval de set op KEXP tegen. Wist eerst niet zo goed wat ik ervan moest vinden, maar toch is het vuige guitar-wizardry (op 4 snaren) van de bovenste plank. Met leden van Harry Pussy, Sonic Youth en Comets on Fire.

K-X-P – zondag 23:10-0.10 – Main Stage
‘Original Eletronic Motörhead Space Meditation’ zoals deze Finnen het zelf noemen. Zalige spacerock en kraut in de geest van Hawkwind en Can om het weekend op de Main Stage mee af te sluiten? F*ck yeah.

En… misschien wat voor de hand liggend, maar ga gewoon een set (of 2, of 3!) checken van Japanse legends Acid Mothers Temple en Boris!


Teardrinker op het Duister Collectief in dB’s. Foto Roy Wolters

MERIJN SIBEN – HOOFDREDACTEUR

Ufomammut – donderdag 19:10-20:25 – Main Stage
Yup, deze Italiaanse band is al meerdere keren op Roadburn geweest, maar de meditatieve doommeisters komen hun zen-metal in een speciale Aion – The Eternal Coil set verwerken. Psychedelische sludge die messcherp op je neerdaalt, maar je net zo goed naar meditatieve hoogtes kan brengen. Wees erbij:

Commisioned Artist Kim Hoorweg: Teardrinker – vrijdag 14:00-14:50 – Terminal
Het Rotterdamse Teardrinker is in slechts twee jaar getransformeerd tot een van de grote beloftes in de Nederlandse post-hardcore. Niet meer dan logisch dat Roadburn Commissioned Artist Kim Hoorweg de band betrok bij deze opdracht. Met bandleden van o.a. Lijkschouwer, Void Diver en ACHE, gepaard met de confronterende, omvangrijke vocalen van Hoorweg (VULVA, Vulvaverse Festival), belooft dit een unieke show te worden met louter nieuw materiaal. Wees er vroeg bij in de Terminal op vrijdag.

Primitive Man
Remembrance set: zaterdag 16:40-17:45 – Terminal
Observant set: zondag 16:20-17:35 – Terminal

Standje wereldvernietiging. Zo valt de dronende doom van Primitive Man het beste te omschrijven. Allicht wel een goede weerspiegeling van de staat van de maatschappij momenteel. Niet gezellig weliswaar, maar verdomd bruut en indrukwekkend. Primitive Man is een machine, die op tergend trage wijze je lichaam en geest zal breken. Brute shit hoor:




Deel dit artikel