Weedpecker op Heavy Psych Sound Fest. Foto Jens van der Heijden
Het Italiaanse label Heavy Psych Sounds Records nam twee dagen bezit van het Burgerweeshuis en trakteerde in Deventer op liefst elf bands uit vele hoeken van Europa. Naast Italiaanse zagen we ook Griekse, Engelse, Zweedse, Poolse en een Utrechtse band van het podium vlammen. Met uiteraard heavy psychrock op het menu, maar ook stoner, doom, sludge en meer lekkers. Bij de eerste editie – in 2019 menen wij – was het Burgerweeshuis-café nog in gebruik als tweede podium, maar dit weekend is de bruine kroeg vooral de plek om even bij te komen met een goed glas bier of burger en frieten. Alle ballen op het hoofdpodium dus.
Tekst: Ingmar Griffioen & Paul Lindenbergh / Fotografie: Roy Wolters & Jens van der Heijden
Weedpecker op Heavy Psych Sound Fest. Foto Jens van der Heijden
VRIJDAG (door PL)
Voordat het tijd is voor afsluiter Conan, speelt de Poolse groep Weedpecker. Met grote zonnebril en kleurrijk tenue spelen de heren een goede warmup jam waarna het tijd is voor ‘Reality Fades’, een publieksfavoriet met, toepasselijk, heavy psychedelische gitaren. Daarna volgt het nieuwe nummer ‘Ash’, een plaat vol heavy groves van het op deze dag uitgekomen vijfde album ‘V’, dat vanavond goed gelanceerd wordt.
Powertrio Conan biedt zoals verwacht een wat zwaarder programma met hun kenmerkende ‘caveman doom’. Luid, zwaar, laag en traag. De “call of the warthog” sluit aan op het oergevoel van de doom. Hoewel we niet op wilde zwijnen gaan jagen, zijn de weapons of bass destructions op onze trommelvliezen gericht. Ware salvo’s worden richting het publiek gelanceerd. Als een oerkracht in het genre is de Britse band een kroon op deze avond van zware muziek, tijd voor meer op de zaterdag!
Conan op Heavy Psych Sound Fest. Foto Jens van der Heijden
Sons of Node op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Lord Elephant op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
ZATERDAG (door IG)
De zaterdag gaat al vroeg los in Burger met eerst de beukers van Sons Of Node. Net over 4-en staat de zaal al halfvol voor de Utrechtse brigade, die een smerig mengsel van sludge en stonermetal opdient. Het trio klapt dat ook meteen grof van het podium. Gestrekt been erin en de eerste rij meteen omver spelen, dat werk. Met ook grof nieuw werk, dat we in Groningen al aardig vettig van de planken zagen spatten. Een track voert ons effekes mee naar het Belgische Gnome. Pakkende shit met meerdere brute stemmen. Maakt erg benieuwd naar die tweede plaat, die in mei dropt in thuishonk dB’s.
Lord Elephant dan. Zijn olifanten metal? Deze Italiaanse olifanten zijn in ieder geval stoner. En fucking psychedelisch met die instrumentale stoner. Hoewel instrumentaal… ze schreeuwen wel veel. Lord Elephant gaat behoorlijk tekeer, ook met gebroken snaar, en de snarensectie zoekt elkaar veelvuldig op. Na een psychedelisch intermezzo voor de snaarwissel klappen ze er dubbel zo hard, heavy sludgend in. Lekkah! Zwaar ronkende grooves met geregeld gebrul. Yum. De Italianen spelen veel tracks van het nieuwe album ‘Ultra Soul’, dat ook voor de thuisspeakers flink aanbevolen is. Door de vele wisselingen in tempo, vibe, theatraliteit en heaviness is Lord Elephant ook een wat atypische, ongrijpbare band. En dat is een compliment. Sowieso een band die appelleert aan de stonerfan in ons.
Lord Elephant op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Oreyeon. Foto Roy Wolters.
We zien vervolgens weer een Italiaanse stonerband met net een plaat uit (op HPS). Maar Oreyeon pakt met twee gitaristen en zang wat meer en melodieus uit. Het viertal zet een prima vol geluid neer, pakt tijd voor een goede opbouw, is even een beetje dreigend en klapt er dan vol in over die diep stompende ritmesectie. Heerlijk. De nu 3/4 volle Burger gaat er ook erg goed op. Prettig hintend naar Electric Wizard en Sabbath in die instrumentale stukken en riffs. Meteen een goede reminder om dat Riff Worship-shirt bij de merch te scoren. Tony Iommi 4 life, ja toch. Dan een iets dromeriger stuk, ergens tussen King Buffalo en de psychstoner van een This Sleeping Karma. Het riffwerk is zeer in orde bij Oreyeon, opzwepend, In de laatste songs refereren de Italianen zowaar wat aan Alice in Chains en noteren we Angry Chair vibes. Smullen.
Niet verrassend dat hier dankzij de Romeinse organisator veel Italiaanse bands staan, wel knap dat die elke keer weer zulke vette bands uit de laars weet op te diepen.
Nightstalker op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Nightstalker op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
We duiken nog wat zuidelijker de Mediterranee in met Nightstalker. De Grieken sloten in oktober nog met verve de Desertfest-zaterdag af in Trix, maar komen vanavond nog wat beter tot hun recht. De veteranen zijn al sinds eind jaren ’80 actief en in hun geluid komen meerdere tijdperken terug, waaronder rock ’n roll, grunge en stoner. De zanger is als een cocktail van Methusalem, Motörhead en Mark Lanegan en ownt die look ook, evenals de schuurpapieren stem van de laatste. Hij goochelt met sambaballen en gooit vocaal ook even een Britpopsaus over die psychstoner. De ‘heavy trippin” Grieken komen ook met een album op HPS met materiaal waarvoor we de Iommi- en psychreferenties weer van stal mogen halen. Voor de All Them Witches-hints danken we niet alleen het T-shirt van de bassist, maar ook de bluesy howl van de frontman en een passend basintro. Ook King Buffalo en Graveyard mogen genoemd worden, maar misschien hebben de Zweden en Amerikanen wel gewoon naar deze pionierende Grieken geluisterd. Daar is het anno 2026 in ieder geval nog niet te laat voor, getuige ook de beleving in de nu ramvolle Burgerzaal!
Smoke ’em if you got ’em! Belzebong verdrinkt het Burgerweeshuis in dikke lagen stonermetal en rook. Je kunt zeggen van stonermetalbands als deze wat je wilt, maar Belzebong vlamt er vanaf minuut 1 vol op en bouwt een erg dikke muur van riffs en grooves waar je 420 tegen zegt. Jazeker, de thema’s van deze Polen zijn net zo doorrookt en clichématig als die van Bongzilla (het nieuwe album is ‘The End Is High’ getiteld), maar de Polen vlammen er vier man sterk op, en zetten met twee gitaristen een onmiskenbare en meeslepende ‘wall of reefer & bong sound’ neer. Best vet. Maar op den duur ook wat stroperig en je gaat die vocalen toch missen. Na een half uur klinkt de roep van de frietkraam toch sterker en getuige het geroezemoes en de lege plekken zijn we niet de enige.
Belzebong op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Greenleaf op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Tijd voor de Zweedse headliner! Het recept van Greenleaf is sinds de oprichting rond de eeuwwisseling onveranderd: vier man die berelekkere stoner en heavy rock met moddervette riffs en apecatchy songs spelen. Geleid door meesterlijke gitarist Tommi Holappa (ook o.a. Dozer) en frontman Arvid Hallagard (met onafscheidelijk petje) voelt het allemaal net zo catchy en meezingbaar als Kings Of Leon in hun betere (= vroege) jaren, terwijl het toch vlamt als een Red Fang. Ze hebben er zin in en Arvid legt nog even uit dat Tommi eigenlijk Fins is. “There is not much difference, only the Finnish have more knives.” Greenleaf trekt een blik stampende songs opener, waarvan ‘Avalanche’ het dikst de zaal in beukt. Stoner zoals stoner gespeeld moet worden; heavy, meeslepend en net zo overweldigend als de songtitel. De Zweden staan sowieso enorm te blazen. Hoe vettig Tommi ook rifft, het geheim zit ook echt in de goede bluesy strot, de meeslepende zanglijnen en die moddervette groove daaronder.
De band doet een kleine knipoog naar de Noorse band Slomosa: “There is this thing in stonerrock today that everyone has to write a song about a horse. Our horse is not so popular…” Zo krijgen we na het intro van de Slomosa-song ‘Horses’ de toch ook aardig gruwelijke ‘Different Horses’ van Greenleaf. Weer een banger van het laatste album ‘The Head & The Habbit’ uit 2024. We krijgen nog anekdotes over de bassist (laborant terwijl ie biersommelier had kunnen zijn) en de drummer (verzamelt levende sprinkhanen), maar willen desgevraagd vooral meer Greenleaf-songs! Zeker als het oudjes betreft als het bluesy ‘Stray Bullit Woman’ en het door een uitgesponnen intro ingeleide, epische ‘With Eyes Wide Open’. “Open up your eyes” indeed!
Greenleaf op Heavy Psych Sound Fest. Foto Roy Wolters.
Na ‘Let It Out!’ perst Greenleaf er nog een toegift uit en dan zit Heavy Psych Sounds Fest 2026 er helaas al op. Nagenieten en nabespreken in de trein dus. We zijn zeer te spreken over de line-up, die een mooie mix van aanstormend, middelgroot en twee dikke headliners bood. Het concept is ook zeer op de plaats in een fijne sfeervolle zaal als het Burgerweeshuis, waar het zo’n 600 bezoekers een dikke heavy stonerfuif bood. Heel tof dat HPS deze festivals ook buiten Italië optuigt. Tot volgend jaar!
Meer foto’s van Roy Wolters in de galerij hieronder:
Nog geen reacties!
Er zijn nog geen reacties geplaatst.