Search Results for "maron stills"

A Rawkward Saga – Birth of Death: De vreugde van dood en onbestemde bestemming (deel 1)

We beginnen het jaar goed, want we starten met de dood. Dan hebben we de schoonheid van het einde maar alvast gehad met de geboorte van de dood, of zoiets dergelijks. Ik heb een tamelijk wilde fascinatie voor al het vergankelijke en het voelt als een vanzelfsprekende roeping om twee bands hun eigen nachtkaars te zien omverblazen. Met NEED, Ploegendienst, Richie Dagger, Death Alley én Birth of Joy zijn we verzekerd van een

Lees verder..

A Rawkward Review: Standje eindejaarsbombast tijdens These Go To Eleven in Hedon

In wat mijn laatste live recensie van een mokerheftig 2018 zal zijn, kunnen we het niet prettiger treffen met Rhinorino, Charlie & the Lesbians en Paceshifters onder de noemer These Go To Eleven. Nu kan ik meteen in de intro een partij melancholisch gaan doen over hoe fantastisch het jaar was in al zijn positieve en negatieve gruwelijke weldadigheden, maar dat is voer voor een ander soort artikel. Voor het

Lees verder..

De beelden van 2018: het jaar in live-foto’s (en 1 video)

Het oliebollen-momentum neemt toe en na de platen van het jaar en de livelijst hebben we tot slot ook nog een visueel overzicht van het jaar. Oftewel de mooiste beelden geschoten in het mooie jaar 2018 van maand tot maand. Samenstelling: Roy Wolters Januari: Eurosonic Zo’n 250 bands in Groningen, daar moet wel iets hard ’n heavy tussenzitten zou je zeggen. Onderstaande plaat van Tusky werd geschoten in de Lola

Lees verder..

De bruutste shows van 2018 volgens NMTH? Une Misère, Earthless x Damo Suzuki, Iron Maiden, YOB, Sleep…

Pfffff, even stoom afblazen voordat de kip uit de oven rolt en de eerste flessen ontkurkt worden. Want wat was 2018 weer een jaar om helemaal kapot op te gaan: Zoveel te doen en zo ongelofelijk veel goede concerten en festivals bezocht. Veel NMTH-redacteuren lukte het dan ook niet om hun ‘Bruutste shows van 2018′ te beperken tot een Top 10. We bezochten met z’n allen vele festivals waar we

Lees verder..

A Rawkward Review: Kei-warm en druk, met het onvermijdelijke gevoel van die ene lege kruk tijdens Bidi Fest

“A rebel adult often seems like a glorious saviour, whereas a rebel child often seems like a little devil” – Criss Jami Jezus Fucking Kreist, wat ligt Tilburg tering ver als je niet uit de buurt komt. Maar wanneer de magische woorden ‘Bidi’, ‘Little Devil’, ‘Demon Eyes’ en ‘Tilburg’ samenvallen in één momentum, dan hebben we het over een partij getriggerd worden waar je ‘U!’ tegen zegt. Je kunt weinig

Lees verder..

A Rawkward Review: Hedonistisch opgezwolle Komatsu gaat zwoel, breed en heavy in Overijssel

In het kader van traumaverwerking, oude liefde, melancholie en mysterie is de tijd weer daar om de pen te vatten voor een concertverslag. Het is alweer even geleden en november is de kutmaand voor stukjestikkers die lijden aan een flinke bak zelfoverschatting na een belachelijk fanatiek zomerseizoen. Maar naar aanleiding van de socials van de Eindhovense mothersludgers van Komatsu, een paar potten bier in het vooruitzicht en in de wetenschap een

Lees verder..

A Rawkward Saga: Beerland 2018, een rollercoaster van plezier en heel veel bier in het hart van muzikaal Twente

Terwijl team IngRoy bij onze zuiderburen lekker een woestijnfeestje staat te knallen, is het in Hengelo de eer aan team MaRRawk om aanwezig te zijn in het Metropool voor Bier, want Beerland! En dat was met onder andere Therapy?, Death Alley, The Vintage Caravan en Ploegendienst een affiche om van te smullen. En met het kwik dat op deze 13e oktober richting de 27 graden zou gaan, ook nog eens

Lees verder..

A Rawkward Review: een galactisch Graveyard gaat hyper in de Melkweg

Niet zo heel lang geleden in een sterrenstelsel hier ook niet zo gek ver vandaan…. Wat de fucking fuck… Nee, maar echt: wat ‘gewoon even’ een avondje muziek had moeten zijn – met enige gereserveerdheid vooraf, want een nieuwe drummer en de band was een tijdje van het strijdtoneel- werd niets anders dan een ziekelijk mooie aangelegenheid. Er werd gedanst, gesjanst, gedronken, gemoshed en zelfs een korte poging tot iets

Lees verder..

Ook Death Alley stopt (voor onbepaalde tijd)

Helaas, het is echt waar… Diep somber en triest nieuws uit de krochten van onze hoofdstad: Death Alley gooit de handdoek. Anders gezegd: een van de beste, hard rawkende bands van het land stopt ermee. En het is niet te geloven, maar het was geen vooropgezet plan om de reeks gezamenlijke shows met Birth of Joy de Birth of Death tour te noemen. Toch is ons na Birth of Joy

Lees verder..

A Rawkward Review: ondersteboven door Aussie echo’s van 70’s CBGB-punkers Amyl & the Sniffers

Normaal gesproken bouw je als band een reputatie op door jaren van noeste arbeid, consequent toeren en materiaal uitbrengen, in de volle onzekerheid dat het niet automatisch betekent dat je getekend wordt bij een label en voor uitverkochte zalen zal spelen. Of je denkt ‘fuck it, ramt vol het gas op die zuigers en flikt het binnen no-time’. In dat laatste kader presenteren wij u vandaag Amyl & the Sniffers

Lees verder..